سورهٔ یونس آیه ۱۲

و وقتی که زیانی به انسان می‌رسد [در حالی که] بر جنب (به پهلوی) خود [آرمیده] یا [در حال] نشسته یا ایستاده است [یعنی آنگاه که به انسان ضرّی می‌رسد] ما را می‌خواند پس چون گرفتاریش را از او برطرف کردیم [و چون ضرّ او را از او برداشتیم]، می‌گذرد، گویی که بابت ضرری که به او رسیده بود ما را نخوانده است این‌چنین [یعنی مثل آنچه که برای برطرف شدگان ضرّ اعمالشان زینت داده شد حتّی به کسی که او را برای برطرف کردن آن خواستند اعتناء نکنند و از او غفلت کردند] برای اسراف کنندگان آنچه [از اتّباع شهوات و انهماک (فرورفتن) در آنها] که عمل می‌کردند زینت داده شد [تا در غفلت‌ها واقع شدند]

و وقتی که زیانی به انسان می‌رسد (در حالی که) بر جنب (به پهلوی) خود (آرمیده) یا (در حال) نشسته یا ایستاده است ما را می‌خواند پس چون گرفتاریش را از او برطرف کردیم، می‌گذرد، گویی که بابت ضرری که به او رسیده بود ما را نخوانده است این‌چنین برای اسراف کنندگان آنچه که عمل می‌کردند زینت داده شده

و هرگاه آدمی را رنج و زیانی رسد همان لحظه به هر حالت باشد از خفته و نشسته و ایستاده فورا ما را به دعا می‌خواند و آن گاه که رنج و زیانش را بر طرف سازیم باز به حال غفلت و غرور چنان باز می‌گردد که گویی هیچ ما را برای دفع ضرر و رنجی که به او رسیده بود نخوانده است!اعمال زشت تبهکاران این چنین در نظرشان زیبا جلوه داده شده است.