سورهٔ یونس
آیه ۱۹
متن عربی آیه
١٩ وَمَا كَانَ النَّاسُ إِلَّا أُمَّةً وَاحِدَةً فَاخْتَلَفُوا وَلَـوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيمَا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
ترجمهها
و مردم [قبل بعثت رسولان بشری بر مقتضیات شهوات نفوس خدمتگزار بر آن متوجّه به آن بودند و] جز امّتی واحد نبودند [بعد بعثت رسولان طائفهای از آنها به آنچه که رسولان به آن دعوت کردند از خیرات اخرویّهٔ انسانی انصراف نمودند و طائفهای اباء کردند] آنگاه اختلاف کردند [و قبل بعثت رسولان باطنی از عقول بر مقتضیات نفوس حیوانی خدمتگزار بر آن و بعد بعثت رسولان باطنی طائفهای از قوای آنها به آنچه که رسولان به آن دعوت کردند منصرف شدند و طائفهای باقی ماندند، پس اختلاف نمودند و با هم نزاع کردند و با هم جنگ نمودند] و اگر کلمهای [یعنی کلمهٔ امهال (مهلت دادن) آنها و آجال (اجلها) مؤخّرهٔ معیّنهٔ آنها که در آنچه که ملکِ مصوِّر آن را در رحمهای مادرانشان نوشته بود یا ثبت آن در الواح و اقلام عالیه] که از پروردگارت سابق شد نمیبود هرآینه [با اظهار حقّ و باطل و تمیز حقّ از مبطل] بین آنها در آنچه که در آن [بر حکمی] اختلاف میکردند قضاء (حکم) میشد
و مردم جز امّتی واحد نبودند آنگاه اختلاف کردند و اگر کلمهای که از پروردگارت سابق شد نمیبود هرآینه بین آنها در آنچه که در آن اختلاف میکردند قضاء (حکم) میشد
و مردم (در فطرت توحید) یک طایفه بیش نبودند پس از آن فرقه فرقه شدند (و به انواع شرک و دینهای باطل گرویدند) و اگر کلمهای که در ازل از حق سبقت یافته (که برای آزمایش مهلت یابند) نبود البته اختلافاتشان خاتمه یافته و حکم به هلاکت کافران داده میشد.
لغات
(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)