سورهٔ همزه
آیه ۱
متن عربی آیه
١ وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ
ترجمهها
وای بر هر عیبجوی طعنه زننده {«همز»، غمز (با چشم و ابرو اشاره کردن، نیشگون گرفتن)، و ضغط (زیر فشار گذاشتن، در مضیقه گذاشتن)، و نخس (سیخانک زدن) و دفع (هُل دادن) و زدن و غضّ (روی برگرداندن، نگاه نکردن) و کسر (شکستن) است؛ و «لمز»، عیب (لکهدار کردن) و اشارهٔ با چشم و نحو آن، و زدن و دفع کردن است، و این دو صیغه در آنچه که عادت و سجیّه گردد استعمال میشود، و این دو رذیله در ترکیب شیطنت و سبعیّت و بهیمیّت حاصل میشوند زیرا صاحب آن دو با شیطنت خود بر مردم تکبّر میکند و آنان را تحقیر میکند و با غضبش برتری کسی که بر او برتری دارد را دفع میکند، و با شهوتش میخواهد که در میان مردم ممدوح و نزد آنها دارای فضیلت محبوب برای آنها باشد، و وقتی که این خصال اجتماع میشود غیبت میکند و غمز میکند و برای نشان دادن نفس خود و استکبار خود بر خلق و تحقیر آنها دربارهٔ مردم طعنه میزند، و بودن او به عنوان محبوب در آنها را با ظهور نقص در آنها و عدم ظهور آن در خویش اراده کرده، و آن دو خصیصه اخسّ (پستترین) رذائل هستند}
وای بر هر عیبجوی طعنه زننده
وای بر هر عیبجوی هرزه زبان.
لغات
(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)