سورهٔ نصر آیه ۱

هرگاه یاری خداوند و فتح او رسید {همانطور که نصرت از جانب خدا بر دشمنان ظاهر و باطن می‌باشد فتح نیز از جانب خدا می‌باشد که فتح ظاهر و باطن از اوست و نیز اطلاق می‌شوند بر یاری و نصر مطلقی که پس از آن و بالاتر از آن نصری نیست و آن یاری کردن خدا است بنده را در بیرون رفتن از همهٔ قیدها و علاقه‌های عالم امکان و بر فتح مطلقی که آن فتح غیب مطلق است که عبارت از بیرون رفتن از مقام امکان و بالا رفتن از مقام واحدیّت و تجلّی اسماء و صفات به مقام احدیّت که مقام قدس و تقدیس و منزّه بودن از همهٔ اعتبارات و کثرات است و چون نصر به خدا نسبت داده شده و فتح مطلق ذکر شده مراد این نصر و فتح می‌باشد و خبر دادن آن حضرت به مرگ خود از این معنی هم استنباط می‌شود زیرا نصر مطلق و فتح به این معنی کمتر ممکن است در غیر موقع مرگ رخ دهد}

هرگاه یاری خداوند و فتح او رسید

چون هنگام فتح و فیروزی با یاری خدا فرا رسد (مراد فتح مکه است).