سورهٔ هود

محل نزول:   مکّه
تعداد کل آیات: ۱۲۳
نام‌های سوره:
هود
صفحه قبلی | نمایش آیات ۱۰۱ الی ۱۱۰ | صفحه بعدی (نمایش تمام آیات سوره)
تفسیر

١٠١ وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِن ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مِن شَيْءٍ لَّمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ

و ما به آنها ظلم نکردیم و لکن آنها خودشان [به خود] ظلم کردند و چون امر پروردگار تو آمد آن خدایانی که غیر از الله می‌خواندند [از اصنام سفلی و اجسام علوی و اشخاص بشری که خداوند غیر از ولیّ امر به آنها سلطانى نازل نکرده] از چیزی [از عذاب] از آنان بی‌نیاز (دفع) نکردند و به آنها غیر ورشکستگی (اهلاک و خُسران) نیفزودند

- ترجمه سلطانی

و ما به آنها ظلم نکردیم و لکن آنها (خود) به خودشان ظلم کردند و چون امر پروردگار تو آمد آن خدایانی که غیر از الله می‌خواندند چیزی را از آنان بینیاز نکردند و به آنها غیر ورشکستگی نیفزودند

- ترجمه راستین

و آنها که به هلاکت رسیدند نه ما بر آنها بلکه خود بر خویشتن ستم کردند و هنگامی که امر (قهر) خدای تو بر هلاکشان در رسید همه خدایان باطلی که غیر خدا می‌پرستیدند هیچ دفع هلاکت از آنان ننمودند و جز بر خسران و تباهی آنها نیفزودند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٢ وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِـمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ

و [گرفتن به حصاد (درو کردن) و استیصال (ریشه کن کردن) به کلیّت] این‌چنین است وقتی که مواخذهٔ پروردگارت [اهل] قریه‌ها (شهرها) را می‌گیرد و (در حالی که) همان ستمگر بودن [خودِ وی] او را دردناک و شدید گرفته است {و آن این است که او تعالی به ظالم که از او به شیطان انصراف کرده مهلت می‌دهد تا جهات غوایت (فریب خوردن، لغزش) تمام شود و مستحقّ کمال عقوبت شود}

- ترجمه سلطانی

و این‌چنین است وقتی که مواخذهٔ پروردگارت قریه‌ها را می‌گیرد و (در حالی که) همان ستمگر بودن (وی) او را دردناک و شدید گرفته است

- ترجمه راستین

و این گونه است مؤاخذه پروردگارت هرگاه بخواهد دیار ستمکاران را ویران کند، که انتقام و مؤاخذه خدا بسیار دردناک و شدید است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٣ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِّـمَنْ خَافَ عَذَابَ الْآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ

همانا در آن [گرفتن و اهلاک که به امتّ‌های هالکهٔ (هلاک شده) پیشین واقع شد] البّته نشانه‌ای هست برای کسی که از عذاب آخرت ترسان است [زیرا و اگرچه در دنیا باشد لکن آن از تصرّف غیب و نمونهٔ آخرت است] آن روز (آخرت) که مردم در آن جمع شده هستند [برای اینکه متعاقبان در آنروز رسنده به یکدیگرند] و آن روز مشهود است [که در آن هر حاضر و غایب شهادت می‌دهد یا اشهاد (گواهان) انبیاء (ع) و اوصیاء ایشان (ع) در آن به شهادت قیام می‌کنند یا در آن از ایشان طلب شهادت می‌شود]

- ترجمه سلطانی

همانا در آن البّته نشانه‌ای هست برای کسی که از عذاب آخرت ترسان است آن روز که مردم در آن جمع شده هستند و آن روز مشهود است

- ترجمه راستین

همانا در این هلاک بدکاران آیت و عبرتی است بر آن کس که از عذاب روز محشر بترسد که روز محشر روزی است که همه خلق را در آن جمع آورند و آن روز، روز حضور همگان است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٤ وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَّعْدُودٍ

و آن را به تأخیر نمی‌اندازیم مگر تا وقتی معیّن

- ترجمه سلطانی

و آن را به تأخیر نمیاندازیم مگر تا وقتی معیّن

- ترجمه راستین

و ما آن روز را به تأخیر نیفکنیم جز تا وقتی که (در علم ما) معین است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٥ يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ

آنروز که بیاید نفسی سخن نمی‌گوید مگر به اذن او پس از میان آنان (مردم مذکور) [بعضی] شقی و [بعضی] سعید هستند

- ترجمه سلطانی

آنروز که بیاید نفسی سخن نمی‌گوید مگر به اذن او پس از میان آنان (بعضی) شقی و (بعضی) سعید هستند

- ترجمه راستین

در آن روز که فرا رسد هیچ کس جز به فرمان خدا سخن نگوید، پس برخی شقی و بد روزگارند و بعضی سعید و خوشوقت.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٦ فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ

و امّا کسانی که شقاوت کردند پس در آتش هستند آنها در آن ناله و زوزه دارند

- ترجمه سلطانی

و امّا کسانی که شقاوت کردند پس در آتش هستند آنها در آن ناله و زوزه دارند

- ترجمه راستین

اما اهل شقاوت همه در آتش دوزخند در حالی که سخت آه و ناله حسرت و عربده می‌کشند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٧ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّـمَا يُرِيدُ

مادام که آسمان‌ها و زمین هستند در آن ماندگارند مگر آنچه که پروردگار تو بخواهد همانا پروردگار تو بر آنچه که اراده کند قطعاً انجام دهنده است

- ترجمه سلطانی

مادام که آسمان‌ها و زمین هستند در آن ماندگارند مگر آنچه که پروردگار تو بخواهد همانا پروردگار تو بر آنچه که اراده کند قطعاً انجام دهنده است

- ترجمه راستین

آنها در آتش دوزخ تا آسمان و زمین باقی است مخلّدند مگر آنچه مشیّت پروردگار تو باشد، که البته خدا هر چه خواهد می‌کند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٨ وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ عَطَاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ

و امّا کسانی که سعادتمند شدند پس مادام که آسمان‌ها و زمین هستند در جنّت در آن ماندگارند مگر آنچه که پروردگارت به عنوان عطائی ناگسستنی بخواهد

- ترجمه سلطانی

و امّا کسانی که سعادتمند شدند پس مادام که آسمان‌ها و زمین هستند در جنّت در آن ماندگارند مگر آنچه که پروردگارت به عنوان عطائی ناگسستنی بخواهد

- ترجمه راستین

و اما اهل سعادت هم تمام در بهشت ابد تا آسمان و زمین باقی است مخلّدند مگر آنچه مشیّت پروردگار تو باشد، که عطایی ابدی و نامقطوع است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۱۲
سوره هود
حزب ۴۷

١٠٩ فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِّمَّا يَعْبُدُ هَـؤُلَاءِ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ آبَاؤُهُم مِّن قَبْلُ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنقُوصٍ

پس از آنچه که اینان عبادت می‌کنند در تردید مباش، عبادت نمی‌کنند مگر همانطور که پدرانشان قبلاً [بر آن] عبادت می‌کردند و همانا ما البتّه نصیب آنها را بی کاستی وفا می‌کنیم

- ترجمه سلطانی

پس از آنچه که اینان عبادت می‌کنند در تردید مباش، عبادت نمی‌کنند مگر همانطور که پدرانشان قبلاً عبادت می‌کردند و همانا ما البتّه نصیب آنها را بی کاستی وفا می‌کنیم

- ترجمه راستین

پس تو شک نداشته باش که اینان عبادت بتها را جز به پیروی و تقلید (جاهلانه) پدرانشان نمی‌کنند و ما آنچه سهم (عذاب) این مشرکان است بی کم و کاست خواهیم داد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١١٠ وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَـوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ

و همانا هرآینه کتاب [نبوّت و صورت آن تورات] را به موسی دادیم [همانطور که کتاب را به تو دادیم] پس در آن اختلاف کردند [چنانکه در کتاب تو اختلاف کردند] و اگر کلمه‌ای از پروردگارت [به امهال (مهلت دادن) آنها تا در طغیانشان فرو روند] سابق نمی‌شد حتماً بین آنها (اختلاف کنندگان) حکم می‌شد و همانا آنان (منکران قوم تو) البتّه در شکّ از آن (کتاب تو) شک کننده (شک انداز) هستند

- ترجمه سلطانی

و همانا هرآینه کتاب را به موسی دادیم پس در آن اختلاف کردند و اگر کلمه‌ای از پروردگارت سابق نمی‌شد حتماً بین آنها حکم می‌شد و همانا آنان البتّه در شکّ از آن شک کننده هستند

- ترجمه راستین

و محققا ما کتاب تورات را برای موسی فرستادیم آن‌گاه در آن اختلاف کردند، و اگر کلمه سابقه الهی و مشیّت ازلی خدا (بر تأخیر عذاب خلق تا قیامت) نبود همانا میان آنها حکم (به عذاب) می‌شد. و این مردم از این گونه وعد و وعیدها همیشه بدگمان و در شکّند و بر خود ریب و شبهه می‌کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)