سورهٔ ابراهیم آیه ۱۵

و [رسولان (ع) یا امّت‌های منکر یا جمیع] طلب فتح کردند [و معنی می‌دهد فتح بر دشمنانشان یا فتاحت (حکم کردن بین دو خصم) و حکومت (حکم کردن) بین آنها و دشمنانشان را طلب کردند] و هر زورگوی سرکش [متکبّر معاند (عناد کننده، خودسر، سرکش، گردنکش، متمرّد، نافرمان، دشمن، ژَکاره (لجوج، ستیهنده، ستیزه‌کار)) به حقّ منکر او در آن استفتاح (طلب فتح کردن)] نومید شد

و طلب فتح کردند و هر زورگوی سرکش (در آن استفتاح) نومید شد

و (از خدا) فتح و پیروزی خواستند (و البته فتح و فیروزی بر حسب وعده ما نصیب رسولان خداست) و نصیب هر ستمگر جبار هلاکت و حرمان است.