سورهٔ نحل آیه ۴۳

و قبل از تو مگر مردانی را نفرستادیم [و تعجّبی در بودن تو به عنوان رَجُلى از جنس آنان نیست زیرا تو مثل رسولان گذشته هستی] که به آنها وحی می‌کردیم [و امتیاز آنها به وحى بود همانطور که امتیاز تو به وحى است و انکار آنها رسالت تو را، برای بشری مثل آنها بودن تو، انکار بر رسالت جمیع رسولان است] پس اگر [اوصاف انبیاء یا اوصاف محمّد موعود (ص) را یا احکام دین را] نمی‌دانید از اهل ذکر سؤال کنید {و ذکر همان اضافهٔ حقّ به خلق و همان مشیّت و «حقّ مخلوقٌ به» است و آن حقیقت ولایت و خاتم الاولیاء و او علی (ع) همان متحقّق به آن و مظهر تامّ آن است و سایر اولیاء (ع) مظاهر علیّ (ع) و از اَظْلال (سایه‌ها) او هستند، و نبوّت که همان مِصْباح (چراغ) است مظهر ولایت است و رسالت که مانند زُجاجه (شیشه) است مظهر نبوّت است، و آنچه که در عالم طبع است از بشریّت رسولان و انبیاء و اولیاء (ع) و کتب آنها و احکام قالبیّه و قلبیّهٔ آنها و سایر اجزای عالم طبع که مانند مشکات هستند به تمامی خود مُستنیر به نور مصباح هستند و آن نور همان ذکر حقّ و تذکر او است؛ و «اهل ذکر» گاه بر کسی که ذکر در تصرّف او است مانند اولیاء و انبیاء و رُسُل (ع) اطلاق می‌شود و گاه بر کسی که ذکر به او اضیف (اضافه) شده اطلاق می‌شود و آن هر کسی است که دعوت ظاهرهٔ رسولان (ع) و انبیاء را یا دعوت باطنهٔ اولیاء (ع) را قبول می‌کند، و همچنین اهل ذکر بر کسی که منتحل دعوت عامّه است اطلاق می‌شود مانند یهود و نصاری و مجوس و اکثر اهل اسلام زیرا آنها حقیقتاً از اهل ذکر و ملّت (آیین) الهی نیستند چون تحقّق انتساب به یک ملّت شرایط و عهود و مواثیقی (پیمان‌هایی) دارد و آنها اینها را ندارند، و ذکر بر اولیاء و احکام آنان و بر انبیاء و رسل (ع) و احکام آنها و کتب الهیّهٔ آنها اطلاق می‌شود پس تفسیر ذکر به رسول (ص) و به علی (ع) و به قرآن و سایر کتب آسمانی و به احکام رسالت و نبوّت که همان ملّت الهی هستند صحیح است، و همچنین تفسیر اهل ذکر به انبیاء و اولیاء (ع) و اصل همه آل محمّد (ص) هستند و به کسی که دعوت عامّه را قبول کرده و کسی که دعوت خاصّه را قبول کرده و به کسی که انتساب به یک نبیّ و ملّت الهی و کتاب آسمانی را منتحل شده همگی صحیح هستند، و «سؤال» گاهی از حال رسل و انبیاء و اولیاء (ع) می‌باشد، و گاهی از علامات رسول ما ختمی (ص) و از اوصیای او می‌باشد، و گاهی از احکام نبوّت}

و قبل از تو مگر مردانی را که به آنها وحی می‌کردیم نفرستادیم پس اگر نمی‌دانید از اهل ذکر سؤال کنید

و ما پیش از تو غیر رجال مؤیّد به وحی خود کسی را به رسالت نفرستادیم، پس اگر نمی‌دانید از اهل ذکر (یعنی علما و دانشمندان هر امت) سؤال کنید.