سورهٔ نحل

محل نزول:   مکّه
تعداد کل آیات: ۱۲۸
نام‌های سوره:
نحل، نِعم
صفحه قبلی | نمایش آیات ۱۰۱ الی ۱۱۰ | صفحه بعدی (نمایش تمام آیات سوره)
تفسیر

١٠١ وَإِذَا بَدَّلْنَا آيَةً مَّكَانَ آيَةٍ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مُفْتَرٍ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

و وقتی که ما [با نَسْخ کردن] آیه‌ای [یا حکمی از قرآن] را مکان (به جای) آیه‌ای [یا حکمی] دیگر می‌گذاریم و خداوند [از حیث حکمت خود و مصالح آن] به آنچه که نازل می‌کند داناتر است آنها (کفّار یا منافقین امّت تو) می‌گویند: جز این نیست که تو افتراء زننده‌ای بلکه اکثر آنان [جواز نسخ و تبدیل و کیفیّت آن و مصلحت در آن را] نمی‌دانند

- ترجمه سلطانی

و وقتی که ما آیه‌ای را مکان (به جای) آیه‌ای دیگر می‌گذاریم و خداوند به آنچه که نازل می‌کند داناتر است آنها می‌گویند: جز این نیست که تو افتراء زننده‌ای بلکه اکثر آنان نمی‌دانند

- ترجمه راستین

و ما هرگاه آیتی را (از راه مصلحت) نسخ کرده و به جای آن آیتی دیگر آوریم-در صورتی که خدا بهتر داند تا چه چیز (به صلاح خلق) نازل کند- (کافران اعتراض بر نسخ آیه کرده و) می‌گویند تو (بر خدا) همیشه افترا می‌بندی. (چنین نیست) بلکه اکثر اینها نمی‌دانند (که این نزول آسمانی است).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٢ قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا وَهُدًى وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ

[به منکر ولایت که خطاب به او منتهی می‌شود] بگو: آن را روح القدس (جبرئیل) از سوی پروردگار تو به حقّ نازل کرده تا کسانی را که ایمان آورده‌اند تثبیت کند و به عنوان هدایت و بشارت برای مسلمین است

- ترجمه سلطانی

بگو: آن را روح القدس از سوی پروردگار تو به حقّ نازل کرده تا کسانی را که ایمان آورده‌اند تثبیت کند و به عنوان هدایت و بشارت برای مسلمین (تسلیم شدگان) است

- ترجمه راستین

بگو که این آیات را روح القدس از جانب پروردگارت به حقیقت و راستی نازل کرده تا اهل ایمان را ثابت قدم گرداند و برای مسلمین هدایت و بشارت باشد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۱۴
سوره نحل
حزب ۵۶

١٠٣ وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُـولُونَ إِنَّمَا يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِّسَانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَهَذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِينٌ

و همانا می‌دانیم که آنها می‌گویند: جز این نیست که بشری به او تعلیم می‌دهد [در حالی که] زبان کسی که [تعلیم قرآن به تو را] به او نسبت می‌دهند غیر عربی است، و (حال آنکه) این، زبان عربی مبین (واضح) است [پس آنها را چه می‌شود که نمی‌فهمند و قرآن را که آن به زبان عربى مبین است را به عجمى الحاد (نسبت دادن) می‌دهند؟! پس فرمود: برای اینکه آنها به آیات خداوند ایمان نمی‌آورند و کسانی که به آیات خداوند ایمان نمی‌آورند خداوند آنها را به تَفَطُّن (فهم) دقایق گفتار و مفاسد آن هدایت نمی‌کند]

- ترجمه سلطانی

و همانا می‌دانیم که آنها می‌گویند: جز این نیست که بشری به او تعلیم می‌دهد (در حالی که) زبان کسی که (قرآن را) به او نسبت می‌دهند غیر عربی است، و (حال آنکه) این، زبان عربی مبین (واضح) است

- ترجمه راستین

و ما کاملا آگاهیم که کافران (معاند) می‌گویند: آن کس که مطالب این قرآن را به رسول می‌آموزد بشری است، (مقصودشان بلعام ترسا یا عایش یا یعیش یا غلام رومی یا سلمان فارسی بود) در صورتی که زبان آن کس که این قرآن را به او نسبت می‌دهند اعجمی (غیر فصیح) است و این قرآن به زبان عربی فصیح و روشن است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٤ إِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ لَا يَهْدِيهِمُ اللَّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

همانا کسانی که به آیات خداوند ایمان نمی‌آورند خداوند آنها را هدایت نمی‌کند و آنها عذابی دردناک دارند

- ترجمه سلطانی

همانا کسانی که به آیات خداوند ایمان نمی‌آورند خداوند آنها را هدایت نمی‌کند و آنها عذابی دردناک دارند

- ترجمه راستین

البته آنان که به آیات خدا ایمان نمی‌آورند (پس از اتمام حجت کامل) خدا هرگز هدایتشان نخواهد کرد و آنها را عذابی دردناک خواهد رسید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٥ إِنَّمَا يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْكَاذِبُونَ

جز این نیست که کسانی که دروغ افتراء می‌زنند به آیات خداوند [و نه به تو] ایمان نمی‌آورند و آنان خود دروغگو هستند [نه تو]

- ترجمه سلطانی

جز این نیست که کسانی که دروغ افتراء می‌زنند به آیات خداوند ایمان نمی‌آورند و آنان خود دروغگو هستند

- ترجمه راستین

دروغ را آن کسانی به خدا می‌بندند که ایمان به آیات خدا ندارند و این کافران البته خود مردمی دروغگویند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٦ مَن كَفَرَ بِاللَّهِ مِن بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ وَلَكِن مَّن شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللَّهِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

کسی که بعد از ایمانش [یعنی اسلامش یا ایمان خاصّش] به خداوند کفر بورزد مگر کسی که مجبور [بر کفر قولی] شده باشد [یعنی جز کسی که قولاً به اکراه (اجبار) کفر ‌ورزد] و (حال آنکه) قلب او مطمئن به ایمان است، و لکن کسی که سینه را به کفر گشاید [به کفر اذعان و اعتقاد دارد و به آن اطمینان ‌یابد] پس غضبی (خشمی) از خداوند بر آنها است و عذابی بزرگ دارند

- ترجمه سلطانی

کسی که بعد از ایمانش به خداوند کفر بورزد مگر کسی که مجبور شده و قلب او مطمئن به ایمان باشد، و لکن کسی که سینه را به کفر گشاید پس غضبی از خداوند بر آنها است و عذابی بزرگ دارند

- ترجمه راستین

هر کس بعد از آنکه به خدا ایمان آورده باز کافر شد-نه آنکه به زبان از روی اجبار کافر شود و دلش در ایمان ثابت باشد (مانند عمار یاسر) بلکه به اختیار کافر شد و با رضا و رغبت و هوای نفس، دلش آکنده به ظلمت کفر گشت-بر آنها خشم و غضب خدا و عذاب بزرگ دوزخ خواهد بود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٧ ذَلِكَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الْآخِرَةِ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ

آن [ارتداد بعد از اسلام یا ایمان] به خاطر این است که آنها حیات دنیا را بر آخرت نیکو شمردند [و آنچه می‌پنداشتند که آن به حیات دنیا نافع‌تر است را اختیار کردند و به وجههٔ اخروى کفر ورزیدند] و اینکه خداوند مردمان کافر را [به سوی ثبات در ایمان] هدایت نمی‌کند

- ترجمه سلطانی

آن به خاطر این است که آنها حیات دنیا را بر آخرت نیکو شمردند (ترجیح دادند) و اینکه خداوند مردمان کافر را هدایت نمی‌کند

- ترجمه راستین

این غضب و عذاب بر آنها بدین سبب است که حیات (فانی) دنیا را بر (حیات ابدی) آخرت برگزیدند و این که خدا هرگز کافران را هدایت نخواهد کرد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٨ أُولَئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ

آنان کسانی هستند که خداوند بر قلوبشان و گوششان و چشمانشان مهر زده [و از معقولات و مسموعات و مُبْصرات آنچه که ادراک آن به سبب آنها است را درک نمی‌کنند] و آنان [برای غفلتشان از آنچه که جملهٔ تذکّرات به خاطر آن است و آن، خداوند و آخرت است] همان غافلان هستند

- ترجمه سلطانی

آنان کسانی هستند که خداوند بر قلوبشان و گوششان و چشمانشان مهر زده و آنان همان غافلان هستند

- ترجمه راستین

همین‌ها هستند که خدا بر دلها و گوش و چشمهایشان مهر (قهر) زده است و اینها همان مردمند که (از خدا و قیامت) غافلند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠٩ لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْخَاسِرُونَ

ناگزیر (حقیقتاً) آنها در آخرت، خود زیانکارند {برای اینکه لطیفهٔ انسانی خود که بضاعت آنان برای تحصیل نعیم ابدی بود را بذل کردند و متاعی فانی مستعقب عذاب ابدی را تحصیل نمودند}

- ترجمه سلطانی

ناگزیر آنها در آخرت، خود زیانکارند

- ترجمه راستین

بی‌گمان آنان در عالم آخرت بسیار زیانکارند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١١٠ ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هَاجَرُوا مِن بَعْدِ مَا فُتِنُوا ثُمَّ جَاهَدُوا وَصَبَرُوا إِنَّ رَبَّكَ مِن بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ

سپس قطعاً پروردگار تو نسبت به کسانی که بعد از آنکه [مورد] فتنه [واقع] شدند هجرت کردند سپس [در راه خدا با جهاد صوری یا در سبیل ولایت و سبیل قلب با جهاد باطنی] جهاد کردند و [بر این جهاد] صبر کردند همانا پروردگار تو بعد از آن البتّه بسیار آمرزنده است [که جیفه‌ای (لاشهٔ مردهٔ گندیدهٔ بد بوی) که حینی که مهاجر در دار نفس مشرک خود مقام دارد با او است را از نظر ناظران می‌پوشاند] و [با تفضّل بر او و استبدال جِیَف (مردارها) با صُوَر طَیّبه (پاک) از نعیم جنان و حور و غِلْمان آن] مهربان است

- ترجمه سلطانی

سپس قطعاً پروردگار تو نسبت به کسانی که بعد از آنکه (مورد) فتنه (واقع) شدند هجرت کردند سپس جهاد کردند و صبر کردند همانا پروردگار تو بعد از آن البتّه بسیار آمرزنده و مهربان است

- ترجمه راستین

آن‌گاه محققا خدا بر مؤمنانی که از شهر و دیار خود چون به شر و فتنه کفار مبتلا شدند ناگزیر هجرت کردند و در راه دین جهاد و صبر بسیار نمودند، آری خدا از این پس بر آنها بسیار آمرزنده و مهربان خواهد بود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)