سورهٔ اسراء

محل نزول:   مکّه
تعداد کل آیات: ۱۱۱
نام‌های سوره:
إسراء، بنی اسرائیل، سبحان
تفسیر

٣١ وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْئًا كَبِيرًا

و فرزندانتان را از ترس افلاس (تنگدستی) نکشید ما به آنها و به شما روزی می‌دهیم همانا کشتن آنها خطای بزرگی می‌باشد

- ترجمه سلطانی

و فرزندانتان را از ترس تنگدستی نکشید ما به آنها و به شما روزی می‌دهیم همانا کشتن آنها خطای بزرگی می‌باشد

- ترجمه راستین

هرگز فرزندان خود را از ترس فقر به قتل مرسانید (زنده به گور مکنید) که ما رازق آنها و شما هستیم، زیرا این قتل فرزندان بسیار گناه بزرگی است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٢ وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَا إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا

و به زنا نزدیک نشوید همانا آن فاحشه (کار بسیار زشتی) می‌باشد و بد راهی است [راهی به سوی آتش است]

- ترجمه سلطانی

و به زنا نزدیک نشوید همانا آن فاحشه (کار بسیار زشتی) می‌باشد و بد راهی است

- ترجمه راستین

و هرگز به عمل زنا نزدیک نشوید، که کاری بسیار زشت و راهی بسیار ناپسند است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٣ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلَا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا

و نفسی را که خداوند کشتن آن را حرام کرده جز به حقّ [با اسباب مقرّر آن در شرع از ارتداد بعد ایمان و تکرار بعضی معاصی که حدّ دارد بعد مراتب حدّ و قتل نفس و زنا بعد احصان (داشتن شوهر) و لواط] نکشید {و حقّ همان ولایت می‌باشد، و ولایت ظهور حقّ اوّل تعالی شأنه است، و بنابر این معنی می‌دهد: و نفسى را نکشید مگر با فاعلیّت حقّ، نه با فاعلیّت خودتان} و کسی که مظلوماً (غیر مستحقّ به قتل) کشته شود پس همانا برای ولیّش [یعنی کسی که امر او را تصدّی می‌کند از کسی که او به میراث او اولی (سزاوارتر) است و آنها جمیع ورثه هستند] سلطانی (تسلّطی) قرار داده‌ایم و [اراده کنندهٔ قتل نفس] نباید در قتل اسراف کند [به اینکه بدون استحقاق کسی را بکشد یا بیشتر از یکی را در برابر یکی بکُشد یا قصاص شونده را مُثله نماید] که او (مقتول یا ولیّ) یاری شده می‌باشد [یعنی از اسراف نهی کرده‌ایم برای اینکه ولیِّ مقتول منصور می‌باشد و قادر بر اسراف است]

- ترجمه سلطانی

و نفسی را که خداوند کشتن آن را حرام کرده جز به حقّ نکشید و کسی که مظلوماً کشته شود پس همانا برای ولیّش سلطانی (تسلّطی) قرار داده‌ایم و نباید در قتل اسراف کند که او (ولیِّ مقتول) یاری شده می‌باشد

- ترجمه راستین

و هرگز نفس محترمی که خدا قتلش را حرام کرده مکشید مگر آنکه به حکم حق مستحق قتل شود، و کسی که خونش به مظلومی و ناحق ریخته شود ما به ولیّ او حکومت و تسلط (بر قاتل) دادیم پس (در مقام انتقام) آن ولی در قتل و خونریزی اسراف نکند که او از جانب ما مؤید و منصور خواهد بود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٤ وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّىٰ يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا

و به مال یتیم نزدیک نشوید [چه رسد به تصرّف در آن] مگر به طرزی (خصلت و صفتی) که آن بهترین است {و بهترین خصلت نزدیک شدن به مال، همان جمع آن و حفظ آن برای او و اگر ممکن باشد انماء (افزون کردن) آن است} تا آنکه به قوّت خود برسد [و آن وقت استحکام جمیع قوا و اعضاء وی است] و به پیمان [عموماً، و به عهد اسلام مأخوذ علیکم (بر شما) در بیعت عامّهٔ نبویّه خصوصاً، تا آنکه وفا به عهود عموماً شما را به وفا به عهد اسلام برساند، و وفا به عهد اسلام شما را به عهد ایمان که با بیعت خاصّهٔ ولویّه اخذ می‌شود و وفا به آن منتهی نماید] وفا کنید همانا از عهد سؤال می‌شود [یعنی بعد تجسّم اعمال از عهد سؤال می‌شود که آیا به تو وفا کردند یا نه؟ یا از حال عهودشان سؤال می‌شوند که آیا به آنها وفا کردید یا نه؟]

- ترجمه سلطانی

و به مال یتیم نزدیک نشوید مگر به طرزی که آن بهترین است تا آنکه به قوّت خود برسد و به پیمان وفا کنید همانا از عهد سؤال می‌شود

- ترجمه راستین

و هرگز به مال یتیم نزدیک نشوید مگر آنکه راه خیر و طریق بهتری (به نفع یتیم) منظور دارید، تا آنکه به حد بلوغ و رشد خود برسد، و همه به عهد خود باید وفا کنید که البته (در قیامت) از عهد و پیمان سؤال خواهد شد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٥ وَأَوْفُوا الْكَيْلَ إِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا

و پیمانه را به تمامی بدهید وقتی که پیمانه می‌کنید و [وزن شدنی‌ها را] وزن می‌کنید با ترازوی مستقیم (صحیح) [وزن کنید] آن [در دنیا] بهتر است [برای حسن صیت (آوازه) و خروج از رذیلت سرقت کردن و نیرنگ زدن] و [آن به غایت یا به ارجاع یا به مرجوع بودن به سوی غایات] نیک فرجام‌تر است {برای اینکه غایت آن در دنیا جلب برکت و در آخرت سهولت محاسبه و حُسن مثوبت (ثواب) است}

- ترجمه سلطانی

و پیمانه را به تمامی بدهید وقتی که پیمانه می‌کنید و وزن می‌کنید با ترازوی مستقیم (صحیح) (وزن کنید) آن بهتر است و (آن) نیک فرجام‌تر است

- ترجمه راستین

و هر چه را به پیمانه (یا وزن) می‌سنجید تمام بپیمایید (و کم و گران نفروشید) و (همه چیز را) با ترازوی درست و عادلانه بسنجید، که این کاری بهتر و عاقبتش نیکوتر است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٦ وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَٰئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا

و در پی آنچه که به آن علم نداری مرو [یعنی از آن مُدرَک تبعیت نکن] همانا گوش و چشم و فؤاد همهٔ آنان از آن سؤال می‌شوند

- ترجمه سلطانی

و در پی آنچه که به آن علم نداری مرو همانا گوش و چشم و فؤاد همهٔ آنان از آن سؤال می‌شوند

- ترجمه راستین

و (ای انسان) هرگز آنچه را که بدان علم و اطمینان نداری دنبال مکن که چشم و گوش و دل همه مسئولند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٧ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا

و در زمین با تبختر (با ناز و تکبّر خرامیدن، بزرگ منشی کردن) راه مرو همانا تو هرگز نخواهی توانست که زمین را بشکافی (بر پاره کردن آن یا بر سیر بر همهٔ آن قدرت نداری) و در طول (بلندی) هرگز به کوه‌ها نخواهی رسید [یعنی با عظمت جثّه‌ات هرگز به عظمت کوه‌ها نمی‌رسی]

- ترجمه سلطانی

و در زمین با تبختر (با ناز و تکبّر خرامیدن) راه مرو همانا تو هرگز نخواهی توانست که زمین را بشکافی و در طول (بلندی) هرگز به کوه‌ها نخواهی رسید

- ترجمه راستین

و هرگز در زمین به کبر و ناز مرو و غرور و نخوت مفروش، که به نیرو زمین را نتوانی شکافت و به کوه در سربلندی نخواهی رسید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٨ كُلُّ ذَٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهًا

همهٔ اینها (این مذکورات) سیّئهٔ (بدی) آن نزد پروردگار تو آن (مذکور از خصال) به عنوان مکروه می‌باشد

- ترجمه سلطانی

همهٔ اینها سیّئهٔ (بدی) آن نزد پروردگار تو آن به عنوان مکروه می‌باشد

- ترجمه راستین

که این قبیل کارها و اندیشه‌های بد گناهش نزد خدا ناپسند است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۱۵
سوره اسراء
حزب ۵۷

٣٩ ذَٰلِكَ مِمَّا أَوْحَىٰ إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ فَتُلْقَىٰ فِي جَهَنَّمَ مَلُومًا مَدْحُورًا

آن [مذکورات] از آنچه است که پروردگارت از حکمت [علمی و عملی] به تو وحی کرده است، و با خداوند خدایی دیگر قرار مده پس در جهنّم سرزنش شده [نزد خودت و نزد خداوند و نزد ملائکه و نزد مردم] و رانده شده [از رحمت] افکنده می‌شوی

- ترجمه سلطانی

آن (مذکورات) از آنچه است که پروردگارت از حکمت به تو وحی کرده است، و با خداوند خدایی دیگر قرار مده پس در جهنّم سرزنش شده و (نزد مردم) رانده شده افکنده می‌شوی

- ترجمه راستین

اینها پاره‌ای از حکمتهاست که پروردگارت به تو وحی کرد، و هرگز با خدای یکتا کسی را به خدایی مپرست و گر نه ملامت زده و مردود به دوزخ درخواهی افتاد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٠ أَفَأَصْفَاكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِينَ وَاتَّخَذَ مِنَ الْمَلَائِكَةِ إِنَاثًا إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلًا عَظِيمًا

آیا پس پروردگارتان پسران را برای شما برگزید و [خود] اناث از ملائکه را اتّخاذ کرد؟ همانا شما [با اثبات فرزند برای خداوند و برتری دادن خودتان و نسبت دادن نرینگی و زنانگی به ملائکۀ مجرّدهٔ عالیه از این دو، و توصیف آنها به انوثت] البتّه سخنی بزرگ (سنگین) می‌گوئید

- ترجمه سلطانی

آیا پس پروردگارتان پسران را برای شما برگزید و (خود) اناث از ملائکه را اتّخاذ کرد؟ همانا شما البتّه سخنی بزرگ (سنگین) میگوئید

- ترجمه راستین

آیا خدا شما را به فرزندان پسر برگزیده و خود از فرشتگان دخترانی برگرفته است؟! این رأی و گفتار شما (مشرکان، افترایی عظیم و گناهی) بسیار بزرگ است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)