سورهٔ اسراء

محل نزول:   مکّه
تعداد کل آیات: ۱۱۱
نام‌های سوره:
إسراء، بنی اسرائیل، سبحان
تفسیر

٨١ وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا

و [بعد از مسئلت تو سلطان نصیر را و اجابت ما بر تو و نزول ولایت کلّیّه معبّر از آن بعد از نزول به سکینه به جهت تَبَجّح (فخر کردن، شاد شدن) به آنچه که به تو اعطاء کردیم] بگو: حقّ (ولایت مطلقه) آمد و باطل نابود شد زیرا باطل نابود شدنی می‌باشد

- ترجمه سلطانی

و بگو: حقّ آمد و باطل نابود شد زیرا باطل نابود شدنی می‌باشد

- ترجمه راستین

و (به امت) بگو که (دین) حق آمد و باطل نابود شد، که باطل خود لایق محو نابودی ابدی است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٨٢ وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا

و از قرآن آنچه که آن [برای ابدان و ارواح] به عنوان شفاء [از هر آفت و داء (درد، رنجوری)] و به عنوان رحمت برای مؤمنین است را نازل می‌کنیم و به ظالمین جز خسارت نمی‌افزاید

- ترجمه سلطانی

و از قرآن آنچه که آن به عنوان شفاء و به عنوان رحمت برای مؤمنین است را نازل می‌کنیم و به ظالمین جز خسارت نمی‌افزاید

- ترجمه راستین

و ما آنچه از قرآن فرستیم شفا (ی دل) و رحمت (الهی) برای اهل ایمان است و ظالمان را به جز زیان (و شقاوت) چیزی نخواهد افزود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٨٣ وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنْسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَىٰ بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَئُوسًا

و وقتی که به انسان نعمت می‌دهیم [از ما] روی می‌گرداند (کناره گیری می‌کند) و (در حالی که) به جانب خود کناره می‌گیرد (‌چسبیده است) و وقتی که شرّی (رنجی، آسیبی) او را مسّ می‌کند [از روح (روان، رحمت، راحت، یاری کردن) خداوند] ناامید (به شدّت مأیوس) می‌شود

- ترجمه سلطانی

و وقتی که به انسان نعمت می‌دهیم روی می‌گرداند و به جانب خود کناره می‌گیرد و وقتی که شرّی (رنجی، آسیبی) او را مسّ می‌کند ناامید می‌شود

- ترجمه راستین

و ما هرگاه به انسان نعمتی عطا کنیم از آن رو بگرداند و دوری جوید، و هرگاه شر و بلایی به او روی آورد به کلی مأیوس و ناامید شود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٨٤ قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلَىٰ شَاكِلَتِهِ فَرَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ أَهْدَىٰ سَبِيلًا

بگو: همه [از خداوند و افراد بندگان] بر شاکلهٔ خود [از جهت مشتمل بودن بر نیّت که همان شاکلۀ (شکل دهنده) او است] عمل می‌کنند [یعنی هر یک عمل خود را بر نیّتی و فعلیّتی از نفس خود بناء می‌کند که همان شاکلۀ حال او و مقام او است] و پروردگار شما به کسی که او راه‌یافته‌تر است داناتر است

- ترجمه سلطانی

بگو: همه بر شاکلهٔ خود عمل میکنند و پروردگار شما به کسی که او راهیافتهتر است داناتر است

- ترجمه راستین

بگو که هر کس بر حسب ذات و طبیعت خود عملی انجام خواهد داد، و خدای شما به آن که راهیافته‌تر است (از همه کس) آگاهتر است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٨٥ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا

و از تو دربارهٔ روح [یعنی روحى که حیات انسانی به آن است و نفس ناطقه نامیده می‌شود] سؤال می‌کنند بگو: روح [ناشئه] از امر پروردگار من است [بدون سابق بودن استعداد مادّه تا محسوسه باشد تا آن را با حواس ظاهره یا باطنه درک کنید، یا از عالم امر او است و ادراک شما به آن نمی‌رسد] و به شما جز اندکی [از شما یا اندکی] از علم داده نشده [و آن علم به محسوس از آثار آن است، و شما به عالم امر علم ندارید]

- ترجمه سلطانی

و از تو دربارهٔ روح سؤال می‌کنند بگو: روح از امر پروردگار من است و به شما جز اندکی از علم داده نشده

- ترجمه راستین

و تو را از حقیقت روح می‌پرسند، جواب ده که روح از (عالم) امر خداست (و بی‌واسطه جسمانیات به امر الهی به بدنها تعلق می‌گیرد) و (شما پی به حقیقت آن نمی‌برید زیرا) آنچه از علم به شما دادند بسیار اندک است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٨٦ وَلَئِنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهِ عَلَيْنَا وَكِيلًا

و البتّه اگر بخواهیم حتماً البتّه آنچه که به تو وحی کرده‌ایم [یعنی قرآن را یا احکام نبوی را یا روحى را که آن را به تو وحی می‌کردیم یا علمی را که به تو داده‌ایم] را می‌بردیم سپس با آن (آنچه که وحی کردیم یا با بردن) وکیلی را [یعنی مدافعی که امرت را به او اتکال کنی تا که بر ما مسلّط شود و آنچه را که ما آن را برده‌ایم مسترد گرداند] برای خود در برابر ما نمی‌یافتی

- ترجمه سلطانی

و البتّه اگر بخواهیم حتماً البتّه آنچه که به تو وحی کرده‌ایم را می‌بردیم سپس با آن وکیلی (مدافعی) را برای خود در برابر ما نمی‌یافتی

- ترجمه راستین

و اگر ما بخواهیم آنچه را که به وحی بر تو آوردیم (از قرآن و علم و آیین) همه را باز می‌بریم و آن‌گاه تو بر (قهر) ما هیچ کارساز و مددکاری در این باره نخواهی یافت.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۱۵
سوره اسراء
حزب ۵۸

٨٧ إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ إِنَّ فَضْلَهُ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيرًا

مگر (لکن) به عنوان رحمت از پروردگارت [است که آن را باقی می‌دارد یا آن را مسترد می‌گرداند] همانا فضل او بر تو بزرگ می‌باشد

- ترجمه سلطانی

لکن به عنوان رحمت از پروردگارت است همانا فضل او بر تو بزرگ می‌باشد

- ترجمه راستین

مگر رحمت و لطف پروردگار (از تو مدد کند) که فضل (و رحمت) او بر تو بزرگ و بسیار است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٨٨ قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَىٰ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَٰذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا

بگو: قطعاً اگر انس و جنّ مجتمع شوند بر اینکه مثل این قرآن را بیاورند مثل آن را نمی‌آورند و اگرچه بعضی آنها برای بعضی پشتیبان باشند

- ترجمه سلطانی

بگو: قطعاً اگر انس و جنّ مجتمع شوند بر اینکه مثل این قرآن را بیاورند مثل آن را نمی‌آورند و اگرچه بعضی از آنها پشتیبان بعضی دیگر باشند

- ترجمه راستین

بگو که اگر جن و انس متّفق شوند که مانند این قرآن کتابی بیاورند هرگز نتوانند مثل آن آورند هر چند همه پشتیبان یکدیگر باشند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٨٩ وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِي هَٰذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ فَأَبَىٰ أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُورًا

و همانا برای مردم [یعنی برای انتفاعشان و تذکّرشان] در این قرآن از هر مَثلی صرف [یعنی به اشکال مختلف بیان] کرده‌ایم و (لیکن) بیشتر مردم [از عبرت گرفتن از آنها و استدلال به آنها بر خداوندی ما یا بر صدق نبوّت تو یا بر صدق تو دربارهٔ ولایت علیّ (ع)] جز ناسپاسی کردن [به خداوند یا به نبوّت تو یا به ولایت علیّ (ع)] اباء کردند

- ترجمه سلطانی

و همانا برای مردم در این قرآن از هر مَثلی صرف (به شکل‌های مختلف بیان) کرده‌ایم و (لیکن) بیشتر مردم (از عبرت گرفتن از آنها) جز ناسپاسی کردن (به خداوند) اباء کردند

- ترجمه راستین

و همانا ما در این قرآن برای مردم هر گونه مثال آوردیم (تا مگر هدایت شوند) لیکن اکثر مردم به جز از کفر و عناد از هر چیز امتناع کردند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٩٠ وَقَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّىٰ تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعًا

و گفتند: هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد تا آنکه از زمین آبگاهی (چشمه‌ای) را برای ما روان کنی

- ترجمه سلطانی

و گفتند: هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد تا آنکه از زمین آبگاهی (چشمه‌ای) را برای ما روان کنی

- ترجمه راستین

و گفتند: ما هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد تا آنکه از زمین برای ما (به اعجاز) چشمه آبی بیرون آری.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)