سورهٔ کهف آیه ۹۰

تفسیر


جزء ۱۶
سوره کهف
حزب ۶۱

متن عربی آیه

٩٠ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَىٰ قَوْمٍ لَمْ نَجْعَلْ لَهُمْ مِنْ دُونِهَا سِتْرًا

ترجمه‌ها

تا به مشرق [زمین مسکونی] رسید، دید که [خورشید] در آنجا بر قومی طلوع می‌کند که تن پوشی [در مقابل آفتاب] ندارند [یا لباسی جز آفتاب ندارند]

تا به مشرق (زمین مسکونی) رسید، دید که (خورشید) در آنجا بر قومی طلوع می‌کند که تن پوشی (در مقابل آفتاب) ندارند (یا لباسی جز آفتاب ندارند)

تا چون به مشرق زمین رسید آنجا دید که خورشید بر قومی می‌تابد که ما میان آنها و آفتاب ساتری قرار نداده‌ایم (یعنی لباس و خیمه و مسکنی که از حرارت خورشید سایبان کنند نداشتند).

لغات

(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)

حَتَّى
تا این که
إِذَا
هنگامی که
بَلَغَ
رسید
مَطْلِعَ
محل طلوع
الشَّمْسِ
خورشید
وَجَدَهَا
یافت آن را
تَطْلُعُ
طلوع می‌کند
عَلَى
بر
قَوْمٍ
گروهی
لَّمْ
قرار ندادیم
نَجْعَل
قرار ندادیم
لَّهُم
برای آنها
مِّن
در برابرآن
دُونِهَا
در برابرآن
سِتْرًا
پوشش