سورهٔ بقره آیه ۱۴۵

و محقّقاً اگر هر نشانه‌ای [یعنی معجزهٔ مقترحه‌ای (بی اندیشه درخواست شده‌ای) را برای آنان یا غیر مقترحه‌ای] را برای اهل کتاب بیآوری از قبلهٔ تو تبعیّت نمی‌کنند [برای اینکه آنها اصحاب نفس هستند و نفس مانند شیطان عدم انقیاد از فطرت آن است، و طلب آیت جز برای فرار از انقیاد نیست و اگر آیت مقترحه‌ای را بیاوری همچنان مُنقاد نمی‌شود و با عذری دیگر عذر می‌آورد و آیت دیگری را اقتراح (خواستار شدن) می‌کند و این قطع بر اطماع مؤمنین از اتّباع اهل کتاب از آنان است]، و تو تابع قبلهٔ آنان نیستی {قطع بر اطماع آنها است از متابعت او (ص) از قبلۀ آنها، زیرا آنان ‌گفتند: اگر تو بر قبلۀ ما ثابت بودی البتّه امیدوار می‌شدیم که تو صاحب ما می‌باشی که منتظرش هستیم}، و بعض آنان [مانند نصاری] تابع قبلهٔ بعضی دیگر [مانند یهود] نیستند، و محقّقاً اگر تو بعد از آنکه علمی نزدت آمد از هوا‌های آنان تبعیّت کنی {خطاب بر او (ص) است، و مقصود امّت او (ص) است مانند آنچه که سابق آن است زیرا مؤمنان برای رغبتشان در اسلام آوردن اهل کتاب، دوست داشتند که رسول خدا (ص) بر قبلۀ آنان باقی می‌بود تا آنکه اسلام بیاورند}، همانا آنوقت البتّه تو از ستمکاران خواهی بود {قطع بر اطماع مؤمنان از بقای او (ص) بر قبلۀ آنان و اتّباع او (ص) از اهواء آنان است}

و محقّقاً اگر هر نشانه‌ای را برای اهل کتاب بیآوری از قبلهٔ تو تبعیّت نمی‌کنند، و تو تابع قبلهٔ آنان نیستی، و بعضی از آنان تابع قبلهٔ بعضی دیگر نیستند، و محقّقاً اگر تو بعد از آنکه علمی نزدت آمد از هواهای آنان تبعیّت کنی، همانا آنوقت البتّه تو از ستمکاران خواهی بود

و تو (ای پیغمبر) اگر هر قسم معجزه برای اهل کتاب بیاوری پیرو قبله تو نشوند و تو نیز تبعیت از قبله آنان نخواهی کرد و بعضی ملل تابع قبله برخی دیگر نشوند، و اگر تو تابع دلخواه و هوسهای جاهلانه آنها شوی بعد از آنکه از جانب خدا علم یافتی، در این صورت البته از گروه ستمکاران خواهی بود.