سورهٔ بقره آیه ۱۷۶

آن [مذکور از حکم بر کاتمان (کتمان کنندگان) آنچه که خداوند نازل کرده با ادخال (داخل کردن) در آتش و عدم سخن گفتن خداوند با آنان و عدم تزکیت آنها و ثبوت عذاب الیم برای آنها و استبدال ضلالت با هدایت و عذاب با مغفرت] به (سبب) این است که خداوند کتاب را به (سبب) حقّ [مخلوقٌ به و همان مشیّتی که اشیاء به آن خلق ‌شدند، یا متلبّس به «حقّ موصوفاً به» است، یا به «حقّ مقارناً له»] نازل کرد [پس کاتم (کتمان کننده) بر او کاتم بر حقّ و مستحقّ بر آنچه که ذکر شد است] {مراد از کتاب احکام نبوّت است، و تورات و انجیل و قرآن صورت آن هستند} و همانا کسانی که [برای استنباط احکام شرعی و برای اینکه قیاس کنند آنچه را که در آن نمی‌باشد به آنچه که آن را در آن می‌یابند] در کتاب اختلاف (تردید) کرده‌اند {مراد از کتاب احکام نبوّت است، و تورات و انجیل و قرآن صورت آن هستند} البتّه در شقاق (چند دستگی و مخالفت) دوری هستند [یا البتّه در عناد با شما و دشمنی هستند]

آن به (سبب) این است که خداوند کتاب را به (سبب) حقّ (مخلوقٌ به) نازل کرد و همانا کسانی که در کتاب اختلاف کرده‌اند البتّه در شقاق (چند دستگی و مخالفت) دوری هستند

این عذاب از آن روست که خدا کتاب آسمانی را به راستی فرستاد و گروهی که در آن اختلاف و مکابره کردند در اختلافی دور (از حق) خواهند بود.