سورهٔ بقره آیه ۸۹

و چون کتاب (قرآن) را از نزد خداوند به نزد آنان (یهود) آورد که تصدیق کنندهٔ آنچه است که [از تورات] با آنها است [که در آن نَعْت (خصلت) محمّد (ص) و علی (ع) و خاندان آن دو و مبعث او و مهاجرت او هست] و [این یهود] قبلاً [هم] بر کسانی که [به محمّد (ص) یا به نبوّت انبیاء یا به نبوّت موسی (ع) و دین او] کفر ورزیده بودند [به محمّد (ص) و علی (ع) و آل آن دو] استفتاح (طلب گشایش) می‌کردند [و با استفتاح (طلب فتح) و استنصار (یاری طلبی) آنها بر دشمنان کافرشان ظفر می‌یافتند، و قصص (داستان‌های) استفتاح آنها در مطوّلات و غیره مسطور است] و چون آنچه [از قرآن یا محمّد (ص) یا علی (ع) و نعوت (خصائل) آن دو] که می‌شناختند را به نزد آنان آورد به آن کفر ورزیدند پس لعنت (دوری) خداوند بر کافران است

و چون کتاب (قرآن) را از نزد خداوند نزد آنان آورد که تصدیق کنندهٔ آنچه است که با آنان است و قبلاً (هم) بر کسانی که کفر ورزیده بودند طلب فتح می‌کردند و چون آنچه که می‌شناختند را نزد آنان آورد به آن کفر ورزیدند پس لعنت (دوری) خداوند بر کافران است

و چون کتاب آسمانی قرآن از نزد خدا برای هدایت آنها آمد با وجودی که کتاب (تورات) آنان را تصدیق می‌کرد و با آنکه خود آنها پیش از بعثت (پیامبر اسلام) انتظار غلبه بر کافران داشتند، آن گاه که آمد و شناختند (که همان پیغمبر موعود است) باز به او کافر شدند (و از نعمت وجود او ناسپاسی کردند) ، پس خشم خدا بر کافران باد.