سورهٔ طه آیه ۱۲۱

تفسیر


جزء ۱۶
سوره طه
حزب ۶۴

متن عربی آیه

١٢١ فَأَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَعَصَىٰ آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَىٰ

ترجمه‌ها

[و آن دو قول او را قبول کردند و به آن فریفته شدند] پس آن دو از آن خوردند آنگاه بدی (شرمگاه)های آن دو بر آن دو نمایان شد و آن دو مبادرت به خصف (بر هم نهادن و چسباندن) از برگ [درختان] جنّت بر خود کردند و آدم به پروردگارش عصیان کرد آنگاه [طریقی را که به فطرت بر آن بود] گم کرد

پس آن دو از آن خوردند آنگاه بدی (شرمگاه)های آن دو بر آن دو نمایان شد و آن دو مبادرت به خصف (بر هم نهادن و چسباندن) از برگ (درختان) جنّت بر خود کردند و آدم به پروردگارش عصیان کرد آنگاه گم کرد

پس آدم و حوّا (فریب خوردند و) از آن درخت تناول کردند، بدین جهت (لباسهای بهشتی از تنشان دور و عیوب و) عورت آنها در نظرشان پدیدار شد و شروع کردند به ساتری از برگ درختان بهشت خود را پوشاندن. و آدم نافرمانی خدای کرد و گمراه شد.

لغات

(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)

فَأَكَلَا
پس خوردند
مِنْهَا
از آن
فَبَدَتْ
پس نمایان شد
لَهُمَا
برای آن دو
سَوْآتُهُمَا
عورت هایشان
وَطَفِقَا
و شروع کردند آن دو
يَخْصِفَانِ
بچسبانند
عَلَيْهِمَا
بر آن دو
مِن
از
وَرَقِ
برگ
الْجَنَّةِ
بهشت
وَعَصَى
و نافرمانی کرد
آدَمُ
آدم
رَبَّهُ
پروردگارش
فَغَوَى
پس گمراه شد