سورهٔ طه آیه ۱۳۱

و دو چشمانت را به زیبایی (شکوه) زندگانی دنیوی به آنچه [از اصناف نعم صوریّه و مستلذّات قوای حیوانیّه] که با آن اصنافی از آنها را بهره‌مند ساخته‌ایم تا آنان را در آن فتنه کنیم [تا آنان را عذاب دهیم یا آنان را آزمایش کنیم برای اینکه کثرت اموال، سببی برای عذاب صاحب آنها است برای اهتمام وی به جمع کردن آنها و حفظ کردن آنها تا آنکه آنان به خاطر حفظ کردن آنها و جمع کردن آنها و طلب نمو آنها و برای خوف از فناء آنها و سرقت آنها حظوظ (بهره‌بری) بدنی را بر خودشان حرام می‌کنند حتّی که آنها برای خوف زوال آنها، از طیب خواب محروم می‌شوند و برای اینکه کثرت مال، مورث کثرت حقوق و تعبّد به ادای آن از جهت فرض (وجوب) و از جهت ندب (استحباب) است] خیره مکن و رزق پروردگارت [که به تو اعطاء کرده یا به آن مترقّب هستی] بهتر و باقی‌تر است

و دو چشمانت را به زیبایی (شکوه) زندگانی دنیوی به آنچه که با آن اصنافی از آنها را بهره‌مند ساخته‌ایم تا آنان را در آن بیازمائیم خیره مکن و رزق پروردگارت بهتر و باقی‌تر است

و هرگز به متاع ناچیزی که به قومی از آنان (قومی کافر و جاهل) در جلوه حیات دنیای فانی برای امتحان داده‌ایم چشم آرزو مگشا، و رزق خدای تو بسیار بهتر و پاینده‌تر است.