سورهٔ انبیاء آیه ۲۲

تفسیر


جزء ۱۷
سوره انبیاء
حزب ۶۵

متن عربی آیه

٢٢ لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا فَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ

ترجمه‌ها

اگر خدایانی، جز الله در آن دو بود [یعنی در آسمان، همانطور که کسانی که به آلهت ملائکه و کواکب قائلند می‌گویند، و در زمین، همانطور که کسانی که به آلهت اصنام و گوساله و بعضی از مردم و ابلیس قائلند و همانطور که ثنویّه می‌گویند] حتماً آن دو تباه می‌شدند پس خداوند پروردگار عرش [که همان جملهٔ مخلوقات است] از آنچه که وصف می‌کنند منزّه است [یعنی وقتی که تعدّد مورث ابطال آسمان‌ها و زمین است پس خداوند را با تنزیه کردن منزّه بدار]

اگر خدایانی، جز الله در آن دو بود حتماً آن دو تباه می‌شدند پس خداوند پروردگار عرش از آنچه که وصف می‌کنند منزّه است

اگر در آسمان و زمین غیر از خدای یکتا خدایانی وجود داشت همانا خلل و فساد در آسمان و زمین راه می‌یافت، پس (از نظم ثابت عالم) بدانید که پادشاه ملک وجود خدای یکتاست و از توصیف و اوهام مشرکان پاک و منزه است.

لغات

(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)

لَوْ
اگر
كَانَ
بود
فِيهِمَا
در آن دو( زمین و آسمان)
آلِهَةٌ
معبودهایی
إِلَّا
مگر
اللَّهُ
خداوند
لَفَسَدَتَا
البته تباه می‌شدند آن دو
فَسُبْحَانَ
و منزه است خداوند
اللَّهِ
و منزه است خداوند
رَبِّ
پروردگار
الْعَرْشِ
عرش
عَمَّا
از آن چه
يَصِفُونَ
توصیف می‌کنند