سورهٔ انبیاء آیه ۳۵

هر نفسی چشندهٔ مرگ است و شما را با امتحان کردن به بد و خوب می‌آزمائیم {انسان دارای مراتبی است و هر مرتبه از آن شرّ و خیر خاصّ خود را دارد زیرا مرتبهٔ حیوانیّت، ملایمات شهوات آن و غضبات آن خیرات آن است، و مرتبهٔ بشریّت، خیرات آن، این ملایمات است لکن با عدم خروج از انقیاد عقل، و مرتبهٔ قلبیّه ملائمات آن، علوم و اوصاف جمیله (زیبا) است، و شرور هر کدام منافرات آن است؛ و هکذا، و گاهی خیر مرتبه‌ای برای مرتبهٔ دیگر به عنوان شرّ می‌باشد، و گاهی به عنوان خیر می‌باشد و گاهی نه به عنوان شرّ می‌باشد و نه به عنوان خیر، و معنی «ابتلاء»، اختبار (آزمودن) و خلاصی یافتن است از آنچه که شایسته نیست که با انسان باشد، و اختبار به شرِّ مراتب واضح است و اختبار به خیرِ آنها به این است که نظر می‌شود که آیا او شکر می‌کند و در خیر به مفیض (افاضه کننده) خیر توجّه می‌کند یا طغیان می‌کند و از او یاد نمی‌کند، زیرا در شکر کردن، برای لطیفهٔ انسانیّه از آلودگی‌ها و برای نفس از رذایل، خلاصی هست، و در طغیان، برای لطیفهٔ سجّینیّه از شایبه‌های علیّین و برای نفس از شوب خصایل خلاصی هست} و به ما بازگردانده می‌شوید

هر نفسی چشندهٔ مرگ است و شما را با امتحان کردن به بد و خوب می‌آزمائیم و به ما بازگردانده می‌شوید

هر نفسی مرگ را می‌چشد، و ما شما را به بد و نیک و خیرات و شرور عالم مبتلا کنیم تا شما را بیازماییم و (هنگام مرگ) به سوی ما بازگردانده می‌شوید.