سورهٔ انبیاء آیه ۴۴

بلکه [خدایانی ندارند و] ما اینان را و پدرانشان را [به اموال و اولاد و اعمار (عمرها) و صحّت و امنیت] بهره‌مند کردیم تا آنکه عمر آنان طولانی شد [پس به تمتیع (بهره‌مند ساختن) ما مغرور شدند و از اهواء خود تبعیّت کردند] آیا پس نمی‌بینند که ما [به رسولان خود] به زمین می‌آئیم [در حالی که] از اطراف (سنگینی) آن می‌کاهیم آیا باز هم آنان [بر امر ما و حکم ما] غالب هستند

بلکه ما اینان را و پدرانشان را بهره‌مند کردیم تا آنکه عمر آنان طولانی شد آیا پس نمی‌بینند که ما (به رسولان خود) به زمین می‌آئیم (در حالی که) از اطراف (سنگینی) آن می‌کاهیم آیا باز هم آنان غالب هستند

بلکه تنها ماییم که این مردم و پدران پیشینشان را متمتّع (به نعمتهای دنیا) کردیم تا آنکه عمر دراز کردند، آیا مردم نمی‌بینند که ماییم که اراده کنیم و زمین (و اهلش) را از هر طرف (به مرگ و فنا) می‌کاهیم، آیا این خلق (عاجز بر ما) غلبه توانند کرد؟