سورهٔ انبیاء آیه ۹

سپس [آن] وعده را بر ایشان راست (عملی) کردیم [و به آنان وعدۀ یاری دادیم] پس آنان و کسانی که خواستیم را نجات دادیم و مسرفان را هلاک کردیم {اسراف ضدّ قصد (اقتصاد، میانه‌روی) است، و قصد، استعمال اموال و اعضاء و قوا و مدارک است در آنچه که شایسته است به قدر آنچه که شایسته است، نه ناقص (کمتر) از آن و نه زائد بر آن، و اسراف به این معنی، اعمّ از تقتیر و تبذیر است، و گاهی اسراف در مقابل تقتیر و تبذیر استعمال می‌شود زیرا تبذیر صرف آن است در آنچه که صرف آن در آن شایسته نیست، و تقتیر، تقصیر (کوتاهی کردن) در صرف آن است در آنچه که شایسته است یا بر قدر آنچه که شایسته است، و اسراف، صرف آن است در آنچه که شایسته است زائد بر قدر آنچه که شایسته است، و در اینجا معنی اوّل همان مراد است، برای اینکه مراد از اسراف در اینجا عدم انقیاد انبیاء (ع) و تقتیر در صرف مدارک و قوا در جهت انقیاد آنان است}

سپس (آن) وعده را بر ایشان راست (عملی) کردیم پس آنان و کسانی که خواستیم را نجات دادیم و مسرفان را هلاک کردیم

آن‌گاه ما به وعده‌ای که به آنها دادیم وفا کردیم و آنان را با هر که خواستیم (از شر دشمنان) نجات دادیم و مسرفان ظالم را هلاک گردانیدیم.