سورهٔ حج آیه ۲

روزی که آن را ببینید [با اینکه مرضعه (زن شیرده) خودش را فداء بر رضیع (شیرخوار) خود قرار می‌دهد برای غایت دهشت و وحشت] هر شیر دهنده‌ای (مؤنّث) فراموش می‌کند از آنکه شیر بدهد و هر بارداری [یعنی آنچه که در آن چیز دیگری مکمون (پنهان) می‌باشد] بار خود را می‌نهد [و مراد از «ذات حمل» (بار داشتن، بارداری) هر آنچه است که در آن چیز دیگری مکمون (پنهان) باشد برای اینکه آن روزی است که زمین سنگینی‌هایش و مکموناتش را خارج (بیرون)] و مردم را [زایل العقول از غایت حیرت و وحشت] مست می‌بینی و (حال آنکه) آنان مست نیستند [تا به لذّت مستی و کیف آن ملتذّ باشند] و لکن عذاب خداوند شدید است [فلذا عقول آنان زایل می‌شود نه برای کیف مُسکر (مستی آور)]

روزی که آن را ببینید هر شیر دهنده‌ای (مؤنّث) فراموش می‌کند از آنکه شیر بدهد و هر بارداری بار خود را می‌نهد و مردم را مست میبینی و (حال آنکه) آنان مست نیستند و لکن عذاب خداوند شدید است

آن روز که آن هنگامه بزرگ را مشاهده کنید خواهید دید که هر زن شیرده طفل خود را (از هول) فراموش کند و هر آبستن بار رحم را بیفکند، و مردم را (از وحشت آن روز) بی‌خود و مست بنگری در صورتی که مست نیستند و لیکن عذاب خدا سخت است.