متن عربی آیه
٤٦ أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَكِن تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ
ترجمهها
آیا [از راه رفتن با پاها یا از سیر کردن با نظرها باز داشته شده بودند؟] که [با پاهایشان یا با نظرهایشان] در زمین سیر نکردهاند؟ [تا به احوال گذشتگان نیکوکار و بدکار نظری بیندازند که آن نظر مورث تفکّر آنها و حصول عقل برای آنها شود] تا آنها قلبهایی داشته باشند که با آنها تعقّل کنند یا گوشهایی که با آنها بشنوند [یعنی تا برای آنان مقام تحقیق یا مقام تقلید و انقیاد حاصل شود] پس همانا چشمها [یی که در سر دارند] نیست که [به سبب ترک کردن سیر و نظر] نابینا میشود و لکن قلبهایی که در سینهها است کور میشود
آیا پس در زمین سیر نکردهاند؟ تا آنها قلبهایی داشته باشند که با آنها تعقّل کنند یا گوشهایی که با آنها بشنوند پس همانا چشمها نیست که نابینا میشود و لکن قلبهایی که در سینهها است کور میشود
آیا (این کافران) در روی زمین به سیر و تماشا نرفتند تا دلهاشان بینش و هوش یابد و گوششان به حقیقت شنوا گردد؟که (این کافران را) چشمهای سر گرچه کور نیست لیکن چشم باطن و دیده دلها کور است.
لغات
(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)