سورهٔ مؤمنون آیه ۵۰

تفسیر


جزء ۱۸
سوره مؤمنون
حزب ۶۹

متن عربی آیه

٥٠ وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً وَآوَيْنَاهُمَا إِلَىٰ رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ

ترجمه‌ها

و پسر مریم و مادرش را به عنوان آیت (نشانه) قرار دادیم و آن دو را در جای بلندی (مکان مرتفع) دارای [جایِ] قرار و آب روان (جاری) پناه دادیم {زیرا مریم (ع) از اوّل بلوغش آیت برای خداوند بود برای اینکه او متعبّدهٔ غیر ملتفته به دنیا و ملاذ (لذّت‌ها) آن بود، رزقش از خداوند نزد او می‌آمد، میوهٔ صیف (تابستانی) در زمستان و میوۀ شتاء (زمستانی) در تابستان نزد او می‌آمد و بدون تماس با بشری حامله شد، و مدّت حمل (بارداری) او کوتاه‌ترین مدّت بود، ساعتی یا اندکی بیش‌تر، که آن بر احدی ظاهر نشد که او حامله بود و بدون زوال بکارتش حامله شد و آیت بودن عیسی (ع) حاجت به تفصیل دربارهٔ آن نیست}

و پسر مریم و مادرش را به عنوان آیت (نشانه) قرار دادیم و آن دو را در جای بلندی دارای (جایِ) قرار و آب روان پناه دادیم

و ما پسر مریم و مادرش را آیت و معجزه بزرگ گردانیدیم و هر دو را به سرزمین بلندی که آنجا مکانی هموار و چشمه‌سار بود (شام و بیت المقدس) منزل دادیم.

لغات

(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)

وَجَعَلْنَا
و قرار دادیم
ابْنَ
پسر
مَرْيَمَ
مریم
وَأُمَّهُ
و مادرش
آيَةً
نشانه‌ای
وَآوَيْنَاهُمَا
و پناه دادیم آنها را، و جا دادیم آنها را
إِلَى
به
رَبْوَةٍ
تپه، زمین مرتفع
ذَاتِ
صاحب
قَرَارٍ
پایداری
وَمَعِينٍ
و آب روان و زلال