سورهٔ مؤمنون آیه ۶۰

و کسانی هستند که آنچه که داده شده‌اند را می‌دهند [آنچه که اعطاء شده‌اند را عطاء می‌کنند از صدقات یا از جملهٔ اعمال الهی] و (در حالی که) قلوبشان ترسان (خائف) [از تقصیرشان در اعمال] است [برای اینکه آنان می‌دانند که استطاعت ندارند که فی الله به حقّ جهاد او مجاهده کنند و دربارهٔ او به حقّ جهادشان جهاد نمی‌نمایند] از اینکه آنها [هنوز با تقصیر به سوی خداوند یا] به سوی پروردگار [مضاف]شان بازگشت کننده‌اند [یا قلوب آنان ترسان است از اینکه آنها هنوز با تقصیر به سوی خداوند یا به سوی ربّ مضافشان باز می‌گردند، یا قلوب آنان ترسان است از فوت رجوع به ربّشان و از اینکه برای آنان رجوع به حضور نزد ربّ مضافشان با فکر مصطلح صوفیّه که همان تمثّل صورت شیخ نزد سالک است ممکن نمی‌شود، یا قلوب آنان ترسان است برای اینکه آنها در سلوک به سوی ربّ مضافشان می‌باشند و هر چه به او نزدیک می‌شوند بیشتر از سابق به عظمتش مستعشر می‌شوند و هر چه به عظمت او مستعشر می‌شوند خشیت و هیبت او بر آنها شدیدتر می‌شود]

و کسانی هستند که آنچه که داده شده‌اند را می‌دهند و (در حالی که) قلوبشان ترسان است از اینکه آنها به سوی پروردگارشان بازگشت کننده‌اند

و آنان که آنچه وظیفه بندگی و ایمان است به جای آورده و باز از این که (روزی) به خدای خود رجوع می‌کنند دلهاشان ترسان است.