متن عربی آیه
٢ الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْكُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ
ترجمهها
[دربارهٔ زن] زنا دهنده و [مرد] زنا کننده [حکم آن دو این است] پس به هر یک از آن دو یکصد تازیانه، تازیانه بزنید {تقدیم «زانِیهٔ» با اینکه مرد به تقدیم اَوْلی (سزاوارتر) است برای این است که زنا از او (زن) قبیحتر است و برای اینکه شأن او (زن) به فطرتش این است که مردان را از خودش منع نماید پس وقتی که مرد را از خود تمکین میدهد به عقاب اَوْلی است و لذلک حدّ او (زن) مساوی با حدّ او (مرد) است، با اینکه شأن او (زن) در حدود این است که بالنسبه به مردان به او (زن) تخفیف داده شود} و بر آن دو [در حالی که] در دین خداوند [هستند] رأفت نگیرید (به خرج ندهید) [و افاده میکند که وقتی که آن دو در دین خدا نباشند تازیانه زده نمیشوند] اگر به خداوند و روز آخِر ایمان دارید و باید گروهی (جماعتی) از مؤمنان عذاب آن دو را مشاهده کنند {این آیه در بیان حدّ زانیین (دو زنا کننده) مجمل است؛ زیرا اگر دو زنا کننده هر دو یا یکی از آن دو از اهل ذمّه باشند یا هر دو، دو مسلمان دو محصنه یا دو غیر محصنه، دو بکر یا دو غیر بکر، دو حرّ یا دو عبد، باشند هر کدام حکمی دارند، و این حکم دو مسلم حرّ غیر محصن غیر بکر است}
(زن) زنا دهنده و (مرد) زنا کننده پس به هر یک از آن دو یکصد تازیانه، تازیانه بزنید و بر آن دو در (اجرای حکم) دین خداوند رأفت نگیرید (به خرج ندهید) اگر به خداوند و روز آخِر ایمان دارید و باید گروهی از مؤمنان عذاب آن دو را مشاهده کنند
باید هر یک از زنان و مردان زنا کار را به صد تازیانه مجازات و تنبیه کنید و هرگز درباره آنان در دین خدا رأفت و ترحم روا مدارید اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید، و باید عذاب آن بدکاران را جمعی از مؤمنان مشاهده کنند.
لغات
(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)