سورهٔ نور

محل نزول:   مدینه
تعداد کل آیات: ۶۴
نام‌های سوره:
نور
تفسیر

٤١ أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِيحَهُ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ

آیا ندیده‌ای که خداوند است که [جمیع] کسانی که در آسمان‌ها و زمین هستند و پرندگان [در حالی که] بال گشوده‌اند بر او تسبیح می‌کنند هر کدام نماز خود و تسبیح خود را می‌دانند و خداوند به آنچه که انجام می‌دهند دانا است [پس به آنان بحسب افعالشان جزاء می‌دهد]

- ترجمه سلطانی

آیا ندیده‌ای که خداوند است که کسانی که در آسمان‌ها و زمین هستند و پرندگان (در حالی که) بال گشوده‌اند بر او تسبیح می‌کنند هر کدام نماز خود و تسبیح خود را می‌دانند و خداوند به آنچه که انجام میدهند دانا است

- ترجمه راستین

آیا ندیدی که هر کس در آسمانها و زمین است تا مرغهایی که در هوا پر گشایند همه به تسبیح و ثنای خدا مشغولند؟و همه آنان صلاة و تسبیح خود بدانند، و خدا به هر چه کنند آگاه است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٢ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ

و ملک آسمان‌ها و زمین از آنِ خداوند است [یعنی اینکه او تعالی خالق آنها و مالک آنها است پس چگونه افعال خلقش را در آن نداند؟!] و محلّ بازگشت (سرانجام) به خداوند است

- ترجمه سلطانی

و ملک آسمان‌ها و زمین از آنِ خداوند است و محلّ بازگشت (سرانجام) به خداوند است

- ترجمه راستین

و (بدانید که) ملک و پادشاهی آسمانها و زمین خاص خداست و بازگشت (همه خلایق) به سوی خداست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٣ أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجِي سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ جِبَالٍ فِيهَا مِنْ بَرَدٍ فَيُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ يَشَاءُ يَكَادُ سَنَا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصَارِ

آیا ندیده‌ای که خداوند ابرها را می‌راند سپس بین [قطعات متفرّق] آنها را پیوند می‌دهد سپس آنها را فشرده قرار می‌دهد پس قطرات [باران] را می‌بینی که از خلال آن [ابرها] خارج می‌شود و از آسمان از کوه‌هایی در آن [بعضاً] تگرگی فرو فرستاده می‌شود و آن (ضرر تگرگ) را به کسی [از بندگانش] که بخواهد اصابت می‌دهد [پس کِشت او و مال او را هلاک می‌سازد و خانه‌اش را خراب می‌کند] و از کسی که بخواهد آن را باز می‌دارد نزدیک است که درخشش برق آن [یعنی روشنی برق ابر یا تگرگ]، دیده‌ها را [برای شدّت درخشش آن] بِبَرَد

- ترجمه سلطانی

آیا ندیده‌ای که خداوند ابرها را می‌راند سپس بین (قطعات متفرّق) آنها را پیوند می‌دهد سپس آنها را فشرده قرار می‌دهد پس قطرات (باران) را میبینی که از خلال آن خارج می‌شود و از آسمان از کوه‌هایی در آن (بعضاً) تگرگی فرو فرستاده می‌شود و آن را به کسی که بخواهد اصابت می‌دهد و از کسی که بخواهد آن را باز می‌گرداند نزدیک است که درخشش برق آن، دیده‌ها را بِبَرَد

- ترجمه راستین

آیا ندیدی که خدا ابر را (از هر طرف) براند و به هم در پیوندد و باز انبوه و متراکم سازد آن گاه بنگری قطرات باران از میان ابر فرو ریزد؟و نیز از آسمان، از کوههایی (از ابرهای منجمد شده) که در آن است تگرگ فرو بارد و زیان آن را به هر که خود خواهد برساند (و اشجار و کشتزار او را تباه گرداند) و آن را از هر که خواهد باز دارد (تا تگرگش زیان نرساند) و روشنی برق آن چنان بتابد که خواهد روشنی دیده‌ها را از بین ببرد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۱۸
سوره نور
حزب ۷۱

٤٤ يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصَارِ

خداوند شب و روز را می‌گرداند همانا در آن [تقلیب (گرداندن)] البتّه عبرتی برای دارندگان بصیرت هست [کسانی که اشیاء را از حیث حکمت‌ها و مصلحت‌ها و نَضْد (چیده شدن، هماهنگی) آنها و ترتیب و غایات آنها که مترتّب بر آنها است می‌بینند]

- ترجمه سلطانی

خداوند شب و روز را می‌گرداند همانا در آن البتّه عبرتی برای دارندگان بصیرت هست

- ترجمه راستین

خدا شب و روز را (بر یکدیگر) می‌گرداند، همانا صاحبان بصیرت را در این (آیت الهی و حکمت خدا) عبرتی است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٥ وَاللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ مَاءٍ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَىٰ بَطْنِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَىٰ رِجْلَيْنِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَىٰ أَرْبَعٍ يَخْلُقُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

و خداوند هر جنبنده‌ای را از آبی (نطفه) خلق کرد پس کسانی (گروهی) از آنها [مانند مارها و ماهی‌ها و کرم‌ها] بر شکم راه می‌روند و کسانی (گروهی) از آنها [مانند انسان‌ها و پرندگان و بعضی حشرات زمینی] بر دو پا راه می‌روند و کسانی (گروهی) از آنها [مانند چهارپاداران از اَنعام (چهارپایان) و سِباع (درندگان) و غیر آنها] بر چهار [پا] راه می‌روند خداوند آنچه را که بخواهد خلق می‌کند [یعنی کسانی (گروهی) از آنها که بر بیشتر از چهار پا راه می‌روند] همانا خداوند بر هر چیزی [و بر خلق آنچه که بر بیشتر از چهار پا راه برود] بسیار توانا است

- ترجمه سلطانی

و خداوند هر جنبنده‌ای را از آبی خلق کرد پس کسانی (گروهی) از آنها بر شکم راه می‌روند و کسانی (گروهی) از آنها بر دو پا راه میروند و کسانی (گروهی) از آنها بر چهار (پا) راه میروند خداوند آنچه را که بخواهد خلق می‌کند همانا خداوند بر هر چیزی بسیار توانا است

- ترجمه راستین

و خدا هر حیوانی را از آب آفرید، که بعضی (مانند مارها) بر شکم روند و برخی (مانند انسان) بر دو پا و برخی (چون اسب و گاو و شتر) بر چهار پا حرکت کنند. و خدا هر چه خواهد بیافریند که خدا بر همه کار تواناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٦ لَقَدْ أَنْزَلْنَا آيَاتٍ مُبَيِّنَاتٍ وَاللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

همانا آیات [تدوینی در صورت آیات قرآنی که آنها را برای شما تلاوت کرده‌ایم و آیات تکوینی در صور طبیعی مثل تسبیح کسانی که در آسمان‌ها هستند و ازجاء (سوق دادن) ابرها و انزال باران‌ها و تقلیب ایّام و خلق دوّاب (جنبندگان) همگی از آب و مختلف قرار دادن آنها در راه رفتن و غیره] را روشن (واضح یا موضح) [از مقام مشیّت و مقام اقلام و الواح] نازل کرده‌ایم و خداوند کسی را که بخواهد به راه راست [یعنی همان ولایت و طریق قلب] هدایت می‌نماید

- ترجمه سلطانی

همانا آیات را روشن (واضح یا موضح) نازل کرده‌ایم و خداوند کسی را که بخواهد به راه راست هدایت مینماید

- ترجمه راستین

همانا ما آیات و ادله بسیار روشن فرستادیم. و خدا هر که را خواهد به راه راست هدایت می‌کند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٧ وَيَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالرَّسُولِ وَأَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٌ مِنْهُمْ مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَ وَمَا أُولَٰئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ

و می‌گویند: به خداوند و به رسول ایمان آورده‌ایم و اطاعت کردیم سپس بعد از آن گروهی از آنان روی می‌گردانند [یعنی اینکه ایمان آنان محض قول است] و آنان مؤمن نیستند

- ترجمه سلطانی

و می‌گویند: به خداوند و به رسول ایمان آورده‌ایم و اطاعت کردیم سپس بعد از آن گروهی از آنان روی می‌گردانند و (حال آنکه) آنان مؤمن نیستند

- ترجمه راستین

و (منافقان هم مانند مؤمنان) می‌گویند که ما به خدا و رسول ایمان آورده و اطاعت می‌کنیم، و لیکن با این همه قول باز گروهی (وقت عمل، از حق) روی می‌گردانند و اصلا آنان ایمان ندارند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٨ وَإِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ

و وقتی که به سوی خداوند و رسولش دعوت می‌شوند تا بین آنها حکم (داوری) کند آنوقت گروهی از آنان اعراض کننده‌اند

- ترجمه سلطانی

و وقتی که به سوی خداوند و رسولش دعوت می‌شوند تا بین آنها حکم (داوری) کند آنوقت گروهی از آنان اعراض کننده‌اند

- ترجمه راستین

و هر گاه به سوی خدا و رسول خوانده شوند تا (رسول به حکم خدا) میان آنها قضاوت کند گروهی از ایشان (از این دعوت) اعراض می‌کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٩ وَإِنْ يَكُنْ لَهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ

و اگر حقّ بر آنها باشد [در حالی که] اذعان کننده‌اند به سوی او می‌آیند [و جز این نیست که آنها برای جلب نفع در دنیایشان به او روی آورده‌اند]

- ترجمه سلطانی

و اگر حقّ بر آنها باشد (در حالی که) اذعان کننده‌اند به سوی او می‌آیند

- ترجمه راستین

و اگر دعوی خود را بر حق بدانند البته با کمال انقیاد به سوی رسول می‌آیند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٠ أَفِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَمِ ارْتَابُوا أَمْ يَخَافُونَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُولُهُ بَلْ أُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

آیا در دل‌های آنان مرض هست [که با یقینشان به او به سبب آن مرض روی می‌گردانند] یا [در نبوّت او] تردید کرده‌اند آیا می‌ترسند که خداوند و رسولش بر آنها ستم روا بدارند بلکه آنان خود ستمگرند [نه خداوند و رسول او]

- ترجمه سلطانی

آیا در دل‌های آنان مرض هست یا تردید کرده‌اند آیا میترسند که خداوند و رسولش بر آنها ستم روا بدارند بلکه آنان خود ستمگرند

- ترجمه راستین

آیا در دلهایشان مرض (جهل و نفاق) است یا شک و ریبی دارند یا می‌ترسند که خدا و رسول (در مقام قضاوت) بر آنها جور و ستمی کنند؟ (خدا ظلم نخواهد کرد) بلکه آنها خود مردمی ظالم و متعدیند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)