سورهٔ شعراء
شعراء، طسم، جامعه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
٣ لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ
مگر تو (ای محمّد) میخواهی خودت را از غصّه هلاک کنی از اینکه آنها [به الله یا به رسالت تو یا به ولایت علی (ع)] مؤمن نمیشوند [و شایسته نیست که برای آن غم بخوری زیرا آن از ارادۀ ما و مشیّت ما خارج نیست برای اینکه ما]
- ترجمه سلطانیمگر تو میخواهی خودت را از غصّه هلاک کنی از اینکه آنها مؤمن نمیشوند
- ترجمه راستین(ای رسول ما) تو چنان در اندیشه هدایت خلقی که خواهی جان عزیزت را از غم اینکه ایمان نمیآورند هلاک سازی!
- ترجمه الهی قمشهای٤ إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ
اگر [ایمان ایشان را] بخواهیم نشانهای [از آیات غیبی خود] را از آسمان بر آنان نازل میکنیم [تا آنکه این آیه آنها را مسخّر نماید و آنان را بر ایمان مذکور مجبور نماید] که گردنهایشان بر آن خاضع شود
- ترجمه سلطانیاگر بخواهیم نشانهای را از آسمان بر آنان نازل میکنیم که گردنهایشان بر آن خاضع شود
- ترجمه راستینما اگر بخواهیم از آسمان آیت قهری نازل گردانیم که همه به جبر گردن زیر بار (ایمان به) آن فرود آرند.
- ترجمه الهی قمشهای٥ وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ
و (حال آنکه) ذکری نو [که بواسطهٔ جدید بودن آن مقتضی اقبال به آن است] از رحمان نزد آنها نمیآید مگر آنکه از آن روگردان میباشند
- ترجمه سلطانیو (حال آنکه) ذکری نو از رحمان نزد آنها نمیآید مگر آنکه از آن روگردان میباشند
- ترجمه راستینو (وای بر اینان که) هیچ آیت و ذکر تازهای از خدای رحمان بر آنها نیاید جز آنکه از آن اعراض میکنند.
- ترجمه الهی قمشهای٦ فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ
پس البتّه تکذیب کردند پس بزودی اخبار آنچه [یعنی قول یا فعلی] که بدان استهزاء میکردند به آنها خواهد رسید
- ترجمه سلطانیپس البتّه تکذیب کردند پس بزودی اخبار آنچه که بدان استهزاء میکردند به آنها خواهد رسید
- ترجمه راستینهمانا این کافران آیات خدا را تکذیب کردند و به زودی خبر آنچه بدان استهزاء میکنند به آنان خواهد رسید.
- ترجمه الهی قمشهای٧ أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ
آیا [این منکران رسالت یا ولایت] به زمین [عالم صغیر و عالم کبیر] ننگریستهاند که در آن کریمانه از هر زوجی (گونهای، جنسی) [از معدن و گیاه و حیوان و انسان] چه بسیار رویانیدهایم
- ترجمه سلطانیآیا به زمین ننگریستهاند که در آن کریمانه از هر زوجی (گونهای، جنسی) چه بسیار رویانیدهایم
- ترجمه راستینآیا در زمین به دیده عبرت نظر نکردند که ما چه انواع گوناگون از نباتات پر سود از آن برویانیدیم؟
- ترجمه الهی قمشهای٨ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
همانا در آن البتّه نشانهای هست [دالّ بر عدم اهمال ما به انسان که همان زمین و آسمان بدون اخراج فعلیّات است که در او بالقوّه میباشد برای اینکه ما آنها را در اسباب طبیعی برای اخراج موالید که بالقوّه در زمین میباشند مهیّا کردهایم و این اسباب مانند کواکب علوی و افلاک متحرّکه و حرکات دَوری آنها و انضباط حرکات آنها که تولید (ولد آوری) هر چه که بالقوّه در زمین هست به آنها منوط میشود و تسهیل زمین برای آن است و گرمای تابستان و سرمای زمستان و اختلاف (رفت و آمد) شبها و روزها و تهییج ابرها و بارش بارانها در وقت و به قدری که از آن نفع برده شود، پس انسان را بدون تهیّهٔ اسباب انبات (رویش) آنچه که در او بالقوّه است مهمل (سر خود) نگذاشیم، و از جملهٔ اسباب او ارسال رسل و انزال کتب و نصب اوصیاء و خلفاء برای آنها است] و (لکن) بیشتر آنان [به خداوند ایمان نمیآوردند یا به رسالت تو یا به ولایت علی (ع)] مؤمن نمیباشند [یعنی مذعن (اذعان کننده) به اینکه انبات از ما است]
- ترجمه سلطانیهمانا در آن البتّه نشانهای هست و بیشتر آنان مؤمن نمیباشند
- ترجمه راستینهمانا در این کار آیتی (از لطف و رحمت و علم و قدرت خدا بر هوشمندان) آشکار است و باز اکثر اینان ایمان نمیآورند.
- ترجمه الهی قمشهای٩ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
و همانا پروردگار تو البتّه او چیره (غالب) و مهربان است [و با رحمت خود به آنان مهلت میدهد تا شاید توبه نمایند]
- ترجمه سلطانیو همانا پروردگار تو البتّه او چیره و مهربان است
- ترجمه راستینو همانا پروردگار تو بسیار مقتدر و مهربان است.
- ترجمه الهی قمشهای١٠ وَإِذْ نَادَى رَبُّكَ مُوسَى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِـمِينَ
و [به یاد آور] آنوقت که پروردگارت به موسی نداء داد که نزد آن قوم ستمکار برو!
- ترجمه سلطانیو (به یاد آور) آنوقت که پروردگارت به موسی نداء داد که نزد آن قوم ستمکار برو!
- ترجمه راستینو (یاد آر) هنگامی که خدایت به موسی ندا کرد که اینک به سوی قوم ستمکار روی آور.
- ترجمه الهی قمشهای