سورهٔ شعراء

محل نزول:   مکّه
تعداد کل آیات: ۲۲۷
نام‌های سوره:
شعراء، طسم، جامعه
صفحه قبلی | نمایش آیات ۱۵۱ الی ۱۶۰ | صفحه بعدی (نمایش تمام آیات سوره)
تفسیر

١٥١ وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ

و از امر اسراف کنندگان (متجاوزان بر حدّ در مشتهیات یا در غضبات) اطاعت مکنید

- ترجمه سلطانی

و از امر اسراف کنندگان اطاعت مکنید

- ترجمه راستین

و از رفتار رؤسای مسرف و ستمگر پیروی نکنید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٥٢ الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ

کسانی که در زمین فساد می‌کنند و اصلاح نمی‌نمایند

- ترجمه سلطانی

کسانی که در زمین فساد می‌کنند و اصلاح نمی‌نمایند

- ترجمه راستین

که آن مردم در زمین همه گونه فساد می‌کنند و هیچ گونه به اصلاح (حال خلق) نمی‌پردازند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٥٣ قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ

گفتند: جز این نیست که تو از جادو شدگانی

- ترجمه سلطانی

گفتند: جز این نیست که تو از جادو شدگانی

- ترجمه راستین

قوم صالح گفتند: به یقین تو را سحر کرده‌اند (که دعوی نبوت می‌کنی).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٥٤ مَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

تو جز بشری مثل ما نیستی، پس اگر از راستگویان می‌باشی نشانه‌ای بیاور

- ترجمه سلطانی

تو جز بشری مثل ما نیستی، پس اگر از راستگویان می‌باشی نشانه‌ای بیاور

- ترجمه راستین

(و گرنه) تو هم مثل ما بشری بیش نیستی، اگر راست می‌گویی معجزی بیاور.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٥٥ قَالَ هَذِهِ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ

گفت: این ماده شتری است که آبشخوری دارد و شما روزی معیّن آبشخور دارید

- ترجمه سلطانی

گفت: این ماده شتری است که آبشخوری دارد و شما روزی معیّن آبشخور دارید

- ترجمه راستین

صالح گفت: این ناقه (معجزه من) است، آب نهر را روزی ناقه بنوشد و روزی شما بنوشید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٥٦ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُـوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ

پس به بدی آن را مسّ (لمس) مکنید که عذاب روزی عظیم شما را فرا می‌گیرد

- ترجمه سلطانی

پس به بدی آن را مسّ (لمس) مکنید که عذاب روزی عظیم شما را فرا می‌گیرد

- ترجمه راستین

و هرگز سوء قصدی بر ناقه مکنید که به عذاب روزی بزرگ و سخت گرفتار خواهید شد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٥٧ فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ

پس آن را پِی کردند آنگاه پشیمان صبح نمودند

- ترجمه سلطانی

پس آن را پِی کردند آنگاه پشیمان صبح نمودند

- ترجمه راستین

قوم صالح ناقه را پی کردند، سپس از کار خود پشیمان شدند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٥٨ فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

و عذاب آنان را در گرفت، همانا در آن البتّه نشانه‌ای هست و بیشتر آنان مؤمن نبودند

- ترجمه سلطانی

و عذاب آنان را در گرفت، همانا در آن البتّه نشانه‌ای هست و بیشتر آنان مؤمن نبودند

- ترجمه راستین

آن گاه عذاب موعود آنان را درگرفت (و هلاک گردیدند) . همانا در هلاک این قوم آیت عبرتی (برای دیگران) بود، و اکثر آنها ایمان نیاوردند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٥٩ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و همانا پروردگارت البتّه او پیروزمند و مهربان است

- ترجمه سلطانی

و همانا پروردگارت البتّه او پیروزمند و مهربان است

- ترجمه راستین

و همانا خدای تو بسیار مقتدر و مهربان است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۱۹
سوره شعراء
حزب ۷۵

١٦٠ كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ

قوم لوط فرستادگان را تکذیب کردند

- ترجمه سلطانی

قوم لوط فرستادگان را تکذیب کردند

- ترجمه راستین

قوم لوط نیز پیغمبران خدا را تکذیب کردند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)