سورهٔ عنکبوت آیه ۴۱

مَثل کسانی که به جای خداوند اولیائی را گرفتند [یعنی اولیاء اتّخاذ کردند، و وقتی که ولایت با بیعت الهیّ باشد از والى در مولّى علیه صورت ملکوتیّه‌ای همانچه که اتّصال بین والى و مولّى علیه به آن است بر او حاصل می‌شود و آن از هر آفتی حافظ او است و آن حصن او است که مانع از تصرّف شیطان است به نحو تصرّفی که او را از این ولایت خارج سازد، و وقتی که الهی نباشد یا با بیعت حاصل نشده باشد اعتماد مولّى علیه بر والى و اتّصالش به او و تحفّظ او از آفات به ولایت او از محض تخیّل مولّى علیه است نه از امر حاصل از والى در او، و آنچه که محض تخیّل مولّى علیه می‌باشد در نفس الامر در او اثر نداشته باشد و] مانند مثل عنکبوت است که [از ریق (آب دهان) خود] خانه‌ای اتّخاذ کرد [تا او را از گرما و سرما و از سایر آفات وارده بر او از سوی سایر حشرات و از بادها و غیر آن حفظ کند و حال آنکه آن، آن را از چیزی از آنها حفظ نمی‌کند] همانا سست‌ترین خانه‌ها البتّه خانهٔ عنکبوت است، اگر می‌دانستند [که این ولایت بدون امری حاصل از آن در نفس الامر جز محض تخیّل نیست البتّه از آن امتناع می‌کردند]

مَثل کسانی که به جای خداوند اولیائی را گرفتند مانند مثل عنکبوت است که خانه‌ای اتّخاذ کرد همانا سست‌ترین خانه‌ها البتّه خانهٔ عنکبوت است، اگر می‌دانستند

مثل حال آنان که خدا را فراموش کرده و غیر خدا را به دوستی و سرپرستی برگرفتند (در سستی و بی‌بنیادی) حکایت خانه‌ای است که عنکبوت بنیاد کند و اگر بدانند سست‌ترین بنا خانه عنکبوت است.