سورهٔ عنکبوت

آیا برای آنها کافی نمی‌شود [که تو یتیمی غیر رفت و آمد کننده نزد احدی بودی و از احدی تعلیم نگرفتی؟ و در دلالت بر صدق تو برای آنها کافی نبوده است تا آنکه آیت دیگری را اقتراح می‌کنند؟!] که ما [نه غیر ما] کتاب [یعنی احکام رسالت یا صورت قرآن] را بر تو [که بی سواد بودی] نازل کرده‌ایم [و کتاب تو مشتمل بر دقایق حکمت‌ها می‌باشد به حیثی که عقلاء و حکماء از ادراک آن عجز می‌آورند در حالی که آنها] بر آنان تلاوت می‌شود [و برای آنان مخفی نیست] همانا در آن برای قومی که [به یکی از دو بیعت] ایمان می‌آورند [یا برای قومی که به خداوند و ملائکهٔ او و کتب او و رسولانش و روز آخر اذعان می‌کنند] البتّه [از حیث دلالت آن بر صدق رسالت تو] رحمت و [به عنوان دلالت به حقّ بودن تو] یادآوری هست

[بعد از آنکه این آیات در آنان نفع نرساند به آنان] بگو: خداوند به عنوان شاهد بین من و شما کافی است [پس اگر من دروغگو باشم دروغ مرا می‌داند و مرا برای آن عذاب می‌کند، و اگر شما دروغگو باشید آن را می‌داند و شما را برای آن عذاب می‌کند] آنچه که در آسمان‌ها و زمین است را می‌داند [پس از عناد با او و با رسولش حذر کنید] و کسانی که به باطل ایمان آورده‌اند و به خداوند کفر ورزیده‌اند آنان همان زیانکاران هستند

و از تو خواهان عجله در عذاب می‌شوند و اگر زمانی معیّن نشده بود البتّه عذاب بر آنها می‌آمد [یعنی عدم آمدن عذاب این است که برای هر امری وقتی هست که از آن تجاوز نمی‌شود] و البتّه ناگهانی [بدون تقدّم اِماره‌ای (علامتی) برای آن یا بدون استشعار آنان از امارات آن برای اِنْهِماک (سرگرم بودن شدید) آنان در مَلاهی (بازیچه‌ها)] و (در حالی که) آنان شعور نمی‌ورزند [در دنیا و در حال بقائشان مثل اتیان عذاب در بدر و غیر آن و مثل بلایا در اموال و انفس یا در حال احتضارشان بر دستان ملائکه یا در آخرت در برزخ‌ها، یا در قیامت] بر آنها خواهد آمد

از تو خواهان عجله در عذاب می‌شوند و (حال آنکه) همانا جهنّم البتّه محیط بر کافران است [و اگرچه به آن شعور نمی‌ورزد]

[تذکّر بده] آنروز را که عذاب آنها را از بالای آنها و از زیر پاهایشان فرا می‌گیرد {نفس انسانی به مقتضیات حیوانی‌اش نمونهٔ جحیم و لَهَبات (گرمی، زبانه‌های آتش) آن و انواع عذاب آن است، و اگر انسان در مقام نفس واقع باشد و او کسی است که در غیب از خداوند و از آخرت به عنوان منقطع از ولایت و وجههٔ ولوی از او مستور می‌باشد در جهنّم واقع و بر آن واقف و محاط در آن باشد، و اگر به عنوان منقطع از ولایت نباشد به اینکه مؤمن به آن باشد بر او سرد و سلامت باشد و آن را حس نمی‌کند یا آن و آلام آن را احساس می‌کند لکن از شوائب غریبهٔ آن بر خود پاک شده باشد} و می‌گوید: بچشید [طعم] آنچه را که عمل می‌کردید

ای بندگان من که [با بیعت بر دست محمّد (ص) با بیعت عامّه یا بر دست علی (ع) با بیعت خاصّه] ایمان آورده‌اید همانا زمین من گسترده است [و وقتی که برای شما عبادت من در سرزمینی میسّر نمی‌شود پس از آنجا به سرزمینی که توحید عبادت من برای شما ممکن می‌شود خارج شوید] و تنها مرا [نه غیر مرا] بندگی کنید

هر نفْسی چشندهٔ مرگ است سپس به ما بازگردانده می‌شوید

و کسانی که ایمان آورده‌اند و اعمال صالح کرده‌اند البتّه حتماً آنها را در غرفه‌هایی از جنّت جای می‌دهیم که از تحت آنها نهرها جاری می‌شود، در آن ماندگارند، چه خوب است پاداش عاملین

که صبر کردند و بر پروردگارشان توکّل می‌کنند

و چه بسیار جنبندگانی که [نوعاً و فرداً احصاء (شمارش) نمی‌شوند] روزی خود را حمل نمی‌کنند، خداوند است که به آنها و به شما روزی می‌دهد و او [بر اقوال قالی و حالی و استعدادی شما که شعور به آنها ندارید] شنوا و [به مقدار استعداد و قدر استحقاق] دانا است