سورهٔ آل عمران آیه ۱۲۲

تفسیر


جزء ۴
سوره آل عمران
حزب ۱۳

متن عربی آیه

١٢٢ إِذْ هَمَّت طَّائِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلَا وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ

ترجمه‌ها

آنوقت که دو طایفه (گروه) از شما همّت کردند (بر آن شدند) که آن دو سستی کنند و (حال آنکه) خداوند ولیّ آن دو است [پس بر آن دو شایسته نیست که آن دو سستی کنند] و مؤمنین پس باید فقط بر خداوند [نه بر غیر او] توکّل کنند

آنوقت که دو طایفه (گروه) از شما همّت کردند (بر آن شدند) که آن دو سستی کنند و (حال آنکه) خداوند ولیّ آن دو است و مؤمنین پس باید فقط بر خداوند توکّل کنند

آن‌گاه که دو طایفه از شما بد دل و ترسناک (و در اندیشه فرار از جنگ) شدند و خدا یار آنها بود، و همیشه باید اهل ایمان به خدا توکل کنند.

لغات

(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)

إِذْ
هنگامی که
هَمَّت
قصد کرد
طَّائِفَتَانِ
دو گروه
مِنكُمْ
از شما
أَن
که
تَفْشَلَا
سستی کنند
وَاللَّهُ
در حالی که خداوند
وَلِيُّهُمَا
سرپرست (و یاور) آن دو
وَعَلَى
و بر
اللَّهِ
خداوند
فَلْيَتَوَكَّلِ
پس باید توکل کنند
الْمُؤْمِنُونَ
ایمان آورندگان