سورهٔ آل عمران آیه ۱۴۵

و بر نفسی نباشد که بمیرد [یا کشته شود] مگر با اجازهٔ (اباحت) خداوند [در حالی که] نوشته‌ای زمان‌دار (دارای وقت) هست [که اگر فرار کند از وقتش با تأخیر تخلّف نمی‌شود و اگر جنگ کند جلو نمی‌افتد] و کسی که پاداش دنیا را بخواهد از آن به او می‌دهیم {تعریض به کسی است که دنیا او را مشغول کرده و تعلّقش به آن او را از جنگ منع کرد و به کسی که غنائم روز اُحُد او را از امتثال امر مشغول کرد، مانند اصحاب عبد الله بن جُبَیر و از جنگ مانند بعضی انصار و به کسی که در آنروز از جنگ فرار کرد و رسول (ص) را ترک نمود} و کسی که پاداش آخرت را بخواهد از آن به او می‌دهیم {تعریض به کسی است که بر امتثال ثابت ماند مانند بعضی اصحاب عبد الله بن جُبَیر و به کسی که بر جنگ ثابت ماند تا کشته شد یا نجات یافت} و بزودی به شاکران پاداش خواهیم داد {مراد از شاکرین کسانی هستند که جهد خود را در راه خدا بذل کردند و دنیا و آخرت را از جهت امتثال امر خداوند و به جهت اعلاء (بلند گردانیدن) کلمهٔ او و به جهت حمایت دین او وراء پشت خود ترک کردند مانند علی (ع)}

و بر نفسی نباشد که بمیرد مگر با اجازهٔ (اباحت) خداوند (در حالی که) نوشته‌ای زمان‌دار (دارای وقت) هست و کسی که پاداش دنیا را بخواهد از آن به او می‌دهیم و کسی که پاداش آخرت را بخواهد از آن به او می‌دهیم و بزودی به شاکران پاداش خواهیم داد

و هیچ کس جز به فرمان خدا نخواهد مُرد، که اجل هر کس (در لوح قضای الهی) به وقت معین ثبت است، و هر که برای متاع دنیا کوشش کند از دنیا بهره‌مندش کنیم، و هر که ثواب آخرت خواهد از نعمت آخرت برخوردارش گردانیم، و البته سپاسگزاران را جزای نیک دهیم.