سورهٔ آل عمران آیه ۱۹۵

تفسیر


جزء ۴
سوره آل عمران
حزب ۱۵

متن عربی آیه

١٩٥ فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّنْ عِندِ اللَّهِ وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ

ترجمه‌ها

پس پروردگار آنها بر آنان اجابت کرد [به این] که من عمل عاملی از شما را از مذکّر یا مؤنّث ضایع نمی‌کنم [پس به شما از وقایت (حفظ کردن) و مغفرت و تکفیر (پوشاندن) و توفیت (تمام بدادن) و ایتاء به قدر استعدادتان به اعمالتان عطاء می‌کنم]، بعضی از شما [ناشی] از بعضی دیگر [به توالد، یا مردان ناشی از زنان، و زنان از مردان، یا بعضى از شما از سنخ بعضى دیگر] هستید پس کسانی که [از وطن‌های صوری مانع از اقامهٔ عبادت و اظهار دین به مدینهٔ رسول (ص) به طلب دین یا برای تمکّن از اظهار دین و عبادت، یا به بلد (شهر، سرزمین) یعنی بلدی که در آن دین طلب می‌کردند، یا در آن از اظهار دین، یا اقامهٔ مراسم آن متمکّن می‌شدند، یا از دار الشّرک باطنی که همان نفس امّاره سپس لوّامه است] هجرت کردند یا از دیار صوریشان یا معنویشان اخراج شدند و در راه من [یعنی در راه مدینه یا در راه رسول (ص)، یا در راه تحصیل دین، یا طریق قلب و ولایت که آن سبیل الله حقیقی است] اذیّت شدند و [با جهاد صوری یا با جهاد معنوی] جنگ کردند و [از حیات حیوانیشان با شمشیرهای دشمنان ظاهری یا از انانیّاتشان] کشته شدند حتماً و حتماً [انانیّاتشان و لوازم انانیّاتشان از] سیّئات [قالبی] آنها را از آنها می‌پوشانم (زائل می‌کنم) و قطعاً به عنوان ثواب (پاداش) [یعنی در حالی که آنها جزاء داده شدگان] از نزد خداوند [هستند] آنها را در جنّت‌هایی که تحت [درختان آنها یا عمارات آنها یا قِطَع (قطعات تفکیک شده)] آنها نهر‌ها جاری می‌شود داخل می‌کنم و خداوند است که پاداش نیکو [تنها] نزد او است

پس پروردگار آنها بر آنان اجابت کرد که من عمل عاملی از شما را از مذکّر یا مؤنّث ضایع نمی‌کنم، بعضی از شما از بعضی دیگر هستند پس کسانی که هجرت کردند یا از دیارشان اخراج شدند و در راه من اذیّت شدند و جنگ کردند و کشته شدند حتماً و حتماً سیّئات آنها را از آنها می‌پوشانم و قطعاً به عنوان ثواب (پاداش) از نزد خداوند آنها را در جنّت‌هایی که تحت آنها نهر‌ها جاری می‌شود داخل می‌کنم و خداوند پاداش نیکو (تنها) نزد او است

پس خدا دعاهای ایشان را اجابت کرد که البته من (که پروردگارم) عمل هیچ کس از مرد و زن را بی‌مزد نگذارم، زیرا شما از یکدیگرید (و همه در نظر من یکسانید) ، پس آنان که از وطن خود هجرت نمودند و از دیار خویش بیرون رانده شدند و در راه من رنج کشیدند و جهاد کرده و کشته شدند همانا بدیهای آنان را بپوشانم و آنها را به بهشتهایی درآورم که زیر درختانش نهرها جاری است. این پاداشی است از جانب خدا، و نزد خدا است پاداش نیکو.

لغات

(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)

فَاسْتَجَابَ
پس اجابت کرد
لَهُمْ
برای ایشان
رَبُّهُمْ
پروردگارشان
أَنِّي
که من
لَا
تباه نمی‌کنم
أُضِيعُ
تباه نمی‌کنم
عَمَلَ
عمل
عَامِلٍ
عمل کننده
مِّنكُم
از شما
مِّن
از
ذَكَرٍ
مرد
أَوْ
یا
أُنثَى
زن
بَعْضُكُم
بعضی از شما
مِّن
از
بَعْضٍ
بعضی دیگر
فَالَّذِينَ
پس کسانی که
هَاجَرُوا
هجرت کردند
وَأُخْرِجُوا
و رانده شدند
مِن
از
دِيَارِهِمْ
محل زندگی‌شان
وَأُوذُوا
و اذیت شدند
فِي
در
سَبِيلِي
راه من
وَقَاتَلُوا
و جنگیدند
وَقُتِلُوا
و کشته شدند
لَأُكَفِّرَنَّ
قطعاً می‌پوشانم
عَنْهُمْ
از آنان
سَيِّئَاتِهِمْ
بدی‌هایشان
وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ
و قطعاً وارد می‌کنم آنان را
جَنَّاتٍ
باغ‌هایی
تَجْرِي
روان باشد
مِن
از
تَحْتِهَا
زیر آن
الْأَنْهَارُ
نهرها
ثَوَابًا
پاداشی
مِّنْ
از
عِندِ
جانب
اللَّهِ
خداوند
وَاللَّهُ
و خداوند
عِندَهُ
نزد او
حُسْنُ
نیک
الثَّوَابِ
پاداش