سورهٔ آل عمران آیه ۲۵

پس [حال آنها] چگونه است آنوقتی که آنها را در روزی که تردیدی در آن نیست (نمی‌شاید) جمع می‌کنیم و به هر نفسی [بنابر تجسّم اعمال] آنچه که کسب کرده تماماً داده می‌شود و [با نقص کردن ثواب یا زیادت عقاب] به آنها ظلم نمی‌شود {نفوس بشری از اعمال بدنی و ریاضات نفسى کسب فعلیّت می‌کنند و این فعلیّت آن‌چنان که گمان می‌رود کیفیّت عرضی نیست، بلکه آن شأنی جوهری از شؤن نفس است و آن شأنی است که بعد رفع حُجب طبع با موت اختیاری یا اضطراری برای نفس باقی می‌ماند که مملوک بر نفس با صورت موافق با آن متمثّل می‌شود و این معنی تجسّم اعمال است}

پس چگونه است (حال آنها) وقتی که آنها را در روزی که تردیدی در آن نیست (نمی‌شاید) جمع می‌کنیم و به هر نفسی آنچه که کسب کرده تماماً داده می‌شود و به آنها ظلم نمی‌شود

پس چگونه خواهد بود حال آنها هنگامی که جمع آوریم آنان را در روزی که هیچ شکّی در آن نیست؟و هر کس به تمام جزای اعمال خود خواهد رسید و به کسی ستم نخواهد شد.