سورهٔ سبأ آیه ۲

آنچه که در زمین فرو می‌رود {یعنی آنچه را که در زمین عالم مثال علْوی داخل می‌شود از قبیل اشعّهٔ عقول و نفوس، و از صور علوم عقول و نفوس، و از افاضاتی که از عالم علوی که بقاء آنها و رزق آنها به آن است بر آن افاضه می‌شود، و آنچه را که از آنها به مادون خود از عالم طبع و عالم جنّ افاضه می‌شود و می‌داند آنچه را که در زمینی که آن جملهٔ عالم طبع است داخل می‌شود از اشعّهٔ عقول و نفوس و عالم مثال، و از آنچه که بر آن افاضه می‌شود از آنچه که بقاء آن و رزق آن به آنها است، و از صوری که بر اجرام آن افاضه می‌شود، و از وجودی که بر جملهٔ اجزای آن، آنْ به آنْ تجدّد (نو شدن) می‌یابد و می‌داند آنچه را که در زمین عنصری داخل می‌شود از اشعّهٔ عقول و نفوس و عالم مثال و اشعّهٔ کواکب افلاک و صور موالید و قوا و استعدادات که بعد از امتزاج آنها با سایر عناصر و تولّد موالید از آنها در آن داخل می‌شود و هکذا استعداداتی که در جملهٔ موالید داخل می‌شوند و می‌داند آب‌هایی را که در آن داخل می‌شوند از اَبحار (دریاها) و اَنهار (نهرها) و اَمطار (باران‌ها) و آنچه را که از هواء به آن استحاله می‌شود و از اجزاء رشیّهٔ (ترشح شده، ریزش نم نم، پراکنده شده) هوایی که در تجاویف (حفره‌ها، جوف‌ها) آن داخل می‌شوند، و از حبوب (دانه‌ها) و عروق (ریشه‌ها) که در آن داخل می‌شوند، و می‌داند آنچه را که از قوا و استعدادات که در زمین که همان عالم جنّ است داخل می‌شوند، و از اُناسی (مردمان) که در عالم آنها داخل می‌شوند از اشقیاء که از سنخ آنها می‌گردند، و از آنچه که بر آنها از علویّین و از قوا و استعدادات که از تأثیر علویّین در آنها متولّد می‌شوند افاضه می‌شود، و می‌داند آنچه را که در عالم برزخ در زبان اقدمین (قدما) مسمّی به «هور قولیا» داخل می‌شود که آن شهری است که هزار هزار باب دارد، و در نزول هر روز از ابواب مشرقیّ آن از ملائکه نازله داخل می‌شوند که عدد آنها احصاء نمی‌شود، و از این ابواب از عالم طبع و عالم جنّ در آن داخل می‌شود آنچه که احصاء نمی‌شود، از آنچه که بر مادون آن افاضه می‌شود و در صعود هر روز بلکه هر آنْ از ملائکهٔ صاعدین (بالا رونده) و نفوس بشری مُنْخَلَعه (خلع شده) از ابدان صاعده (صعود کننده) به مثال علْوی و عالم ارواح، یا نازله (نزول کننده) به عالم جنّ و جحیم در آن داخل می‌شوند که عدد آنها احصاء نمی‌شود} و آنچه که از آن خارج می‌شود {دانستن آن با مقایسه ممکن می‌شود} و آنچه که از آسمان نازل می‌شود و آنچه که در آن عروج می‌کند را می‌داند و او مهربان است [که به بندگانش و خلقش رحم می‌کند به اینکه با آنچه که از قبایح (زشتی‌ها) اعمالشان از آنها می‌بیند و با آنچه که از اعمال بد از آنها به آسمان‌ها بالا می‌رود که شایسته است که برای آنها عذاب شوند مدد حیات آنها و رزق آنها را از آنها قطع نمی‌کند] و بسیار آمرزنده است [که قبایح اعمال آنها را از اناسی (مردمان) و ملائکه بلکه از خودشان مستور (پوشیده) می‌دارد]

آنچه که در زمین فرو می‌رود و آنچه که از آن خارج می‌شود و آنچه که از آسمان نازل می‌شود و آنچه که در آن عروج می‌کند را می‌داند و او مهربان و بسیار آمرزنده است

او هر چه درون زمین رود (از اموات و بذرها و هسته‌ها و قطرات) و هر چه از زمین به درآید (از درختان و حبوبات و چشمه‌ها و معادن) و هر چه از آسمان فرود آید (از فرشتگان و ارواح و ارزاق) و هر چه در آسمان بالا رود (از اعمال صالح و ارواح پاک) همه را می‌داند و اوست که بسی مهربان و بخشاینده است.