سورهٔ فاطر آیه ۴۵

و اگر خداوند مردم را به آنچه که کسب کرده‌اند مؤاخذه می‌کرد [به شؤم اعمال بنی‌آدم و مؤاخذ‌ت جنبنده‌های زمین با مؤاخذ‌ت آنها] بر پشت آن (زمین) جنبنده‌ای نمی‌ماند و لکن آنان را به زمانی معیّن به تأخیر می‌اندازد و وقتی که اجل آنها فرا رسد پس همانا خداوند به بندگانش بینا می‌باشد [و به هر کدام به اعمال وی جزاء می‌دهد و احدی از او فوت نمی‌شود].

و اگر خداوند مردم را به آنچه که کسب کرده‌اند مؤاخذه می‌کرد بر پشت آن (زمین) جنبنده‌ای نمی‌ماند و لکن آنان را به زمانی معیّن به تأخیر می‌اندازد و وقتی که اجل آنها فرا رسد پس همانا خداوند به بندگانش بینا می‌باشد.

و اگر خدا از کردار زشت خلق مؤاخذه کند در پشت زمین هیچ جنبنده‌ای باقی نگذارد و لیکن (کیفر) خلق را به تأخیر می‌افکند تا به وقت معیّن (که حکمتش اقتضا کند) و چون هنگام اجل آنان فرا رسد خدا به احوال بندگانش کاملا بیناست (و مقدار مجازات و عفو هر کسی را می‌داند).