سورهٔ زمر آیه ۲۳

خداوند بهترین سخن [یعنی ولایت علی (ع) زیرا آن نبأ عظیم (خبر بزرگ) و احسن از هر حدیث است و قرآن صورت آن است] را به عنوان کتابی متشابه مثانی (دوتایی) نازل کرد {مراتب عالم هر مرتبه از آن مشابه بر عالی آن و سافل آن است زیرا سافله صورت مفصّلهٔ نازله از عالی است و عالی صورت مجملهٔ بسیطه از سافله است} که پوست‌های کسانی که از پروردگارشان خاشعند از آن می‌لرزد {و آنان کسانی هستند که ولایت علی (ع) را با بیعت خاصّه قبول کرده‌اند، یا ولایت تکوینی او که همان ظهور علم تکوینی در آنها است در ایشان ظاهر شده زیرا علم تکلیفی محصور در کسی است که ولایت تکلیفی را قبول کرده، و علم تکوینی محصور در کسی است که ولایت تکوینی در او ظاهر شده و از حُجب (حجاب‌ها) اهویه خارج شده است} سپس با ذکر خدا پوست‌هایشان و قلوبشان نرم می‌شود [یعنی پوست‌های آنان از اقشعرار (لرزیدن) ساکن می‌شود و حال آنکه قلوب آنان به ذکر الله مایل یا ساکن است] {و ذکر الله همان ولایت یا ولیّ امر یا ذکر مأخوذ از ولیّ امر یا ملکوت ولیّ امر یا قرآن است}، آن [کتاب مُفسّر به ولایت و ولیّ امر و قرآن، یا آن اقشعرار و نرم شدن پوست‌ها یا آن تنزیل] هدایت خداوند است کسی را که بخواهد به آن هدایت می‌کند و کسی را که خداوند گمراه کند [یعنی کسی را که او خوار سازد، یا کسی که خداوند او را درنیافته است] پس هیچ هادیی ندارد

خداوند بهترین سخن را به عنوان کتابی متشابه مثانی (دوتایی) نازل کرد که پوست‌های کسانی که از پروردگارشان خاشعند از آن می‌لرزد سپس با ذکر خدا پوست‌هایشان و قلوبشان نرم می‌شود، آن هدایت خداوند است کسی را که بخواهد به آن هدایت می‌کند و کسی را که خداوند گمراه کند پس هیچ هادیی ندارد

خدا قرآن را فرستاد که بهترین حدیث (و نیکوترین سخن آسمانی خدا) است، کتابی که آیاتش همه (در کمال فصاحت و اعجاز) با هم مشابه است و در آن ثنای خدا (و خاصان خدا) مکرر می‌شود، که از تلاوت (آیات قهر) آن خدا ترسان را لرزه بر اندام افتد و (با آیات رحمت) باز آرام و سکونت یابند و دلهایشان به ذکر خدا مشغول گردد. این (کتاب) همان (رحمت و) هدایت خداست که هر که را خواهد به آن رهبری فرماید، و هر کس را خدا به گمراهیش واگذارد دیگر هیچ هدایت کننده‌ای نخواهد داشت.