متن عربی آیه
٤٥ وَإِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَإِذَا ذُكِرَ الَّذِينَ مِن دُونِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
ترجمهها
و وقتی که خداوند به وحدتش ذکر میشود قلوب کسانی که به آخرت ایمان نیاوردهاند مشمئز (بیزار) میشود [برای اینکه آنان به خداوند ادبار (پشت) کردهاند و بر اهویهٔ خویش اقبال نمودهاند و مُدبر (پشت کننده) به چیزی، مشمئز از آن و از ذکر آن است] و وقتی که کسی غیر از او [مانند اصنام و طواغیت (طاغوتها) و معاندین علی (ع)] ذکر میشود آنوقت آنها خوشحال میشوند
و وقتی که خداوند به وحدتش ذکر میشود قلوب کسانی که به آخرت ایمان نیاوردهاند مشمئز (بیزار) میشود و وقتی که کسی غیر از او ذکر میشود آنوقت آنها خوشحال میشوند
و چون نزد مردم بیایمان به آخرت، خدا را به یکتایی یاد کنند (آنها از ذکر حق) سخت ملول و دلتنگ میشوند و هرگاه ذکر غیر خدا (از بتها و امور مادی) کنند خرّم و دلشاد میگردند.
لغات
(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)