سورهٔ زمر

محل نزول:   مکّه
تعداد کل آیات: ۷۵
نام‌های سوره:
زمر، غرف
تفسیر

٦١ وَيُنَجِّي اللَّهُ الَّذِينَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

و خداوند کسانی که تقوا پیشه کرده‌اند را با رستگاری آنها (با نجات آنها) نجات می‌دهد که بدی به آنها نمی‌رسد و اندوهناک نمی‌شوند

- ترجمه سلطانی

و خداوند کسانی که تقوا پیشه کرده‌اند را با رستگاری آنها نجات می‌دهد که بدی به آنها نمی‌رسد و اندوهناک نمی‌شوند

- ترجمه راستین

و خدا اهل تقوا را به موجبات رستگاری (و اعمال صالح) از عذاب نجات خواهد داد که هیچ رنج و المی به آنها نرسد و هرگز غم و اندوهی بر دلشان راه نیابد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٢ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ

خداوند آفرینندهٔ همه چیز است و او [با حفظ کردن و ابقاء بنابر آنچه که آن برای وی خیر است] بر هر چیزی وکیل است

- ترجمه سلطانی

خداوند آفرینندهٔ همه چیز است و او بر هر چیزی وکیل است

- ترجمه راستین

خدا آفریننده هر چیز است و بر هر چیز هم او نگهبان است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٣ لَّهُ مَقَالِيدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ

کلیدهای آسمان‌ها و زمین فقط برای او است و کسانی که به آیات خداوند [یعنی به علی (ع) و ولایت او] کفر ورزیدند آنان همان زیانکارانند

- ترجمه سلطانی

کلیدهای آسمان‌ها و زمین فقط برای او است و کسانی که به آیات خداوند کفر ورزیدند آنان همان زیانکارانند

- ترجمه راستین

کلیدهای خزائن آسمانها و زمین او راست و آنان که به آیات خدا کافر شدند هم آنان زیانکاران عالمند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٤ قُلْ أَفَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجَاهِلُونَ

بگو ای جاهلان آیا پس به من امر می‌کنید که غیر خداوند را بندگی کنم

- ترجمه سلطانی

بگو ای جاهلان آیا پس به من امر می‌کنید که غیر خداوند را بندگی کنم

- ترجمه راستین

(ای رسول به مشرکان) بگو: ای مردم نادان مرا امر می‌کنید که غیر خدا را پرستش کنم؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٥ وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ

و همانا به تو و به کسان قبل از تو وحی شده است که اگر [در عبادت خداوند] شرک بورزی البتّه عمل تو نابود خواهد شد و حتماً از زیانکاران خواهی بود {تعریض به امّت و به اشراك آنها به ولایت است لکن او با این خطاب بطور مبالغه در تهدید امّت به نبیّ (ص) خطاب نمود و دلالت است بر اینکه او (ص) با کمال عظمتش و مقام نبوّتش اگر شرك بورزد عملش از بین می‌رود پس چه رسد به غیر او از کسانی که مقامی ندارند}

- ترجمه سلطانی

و همانا به تو و به کسان قبل از تو وحی شده است که اگر شرک بورزی البتّه عمل تو نابود خواهد شد و حتماً از زیانکاران خواهی بود

- ترجمه راستین

(هنوز مشرکان جاهل از تو موحد کامل طمع شرک دارند؟) و حال آنکه به تو و به رسولان پیش از تو چنین وحی شده که اگر به خدا شرک آوری عملت محو و نابود می‌گردد و سخت از زیانکاران خواهی گردید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٦ بَلِ اللَّهَ فَاعْبُدْ وَكُن مِّنَ الشَّاكِرِينَ

بلکه پس فقط خداوند را عبادت کن و از شکرگزاران باش

- ترجمه سلطانی

بلکه پس فقط خداوند را عبادت کن و از شکرگزاران باش

- ترجمه راستین

بلکه تنها خدا را پرستش کن و از شکر گزاران (نعمت الهی) باش.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٧ وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَالْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَالسَّمَاوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ

و خداوند را حقّ قدر او را قدر ندانستند و زمین جمیعاً در روز قیامت قبضهٔ او و آسمان‌ها مُچاله (مغلوب) در [دست] راست [تحت سلطهٔ] او هستند او منزّه است و بالاتر است از آنچه [از اصنام و کواکب و انواع مخلوقات از عناصر و موالید آنها و از آنچه که در ولایت با او شریک می‌کنند و از آنچه که در عبادت از اغراض و اهویه که با او] شریک می‌کنند

- ترجمه سلطانی

و خداوند را حقّ قدر او را قدر ندانستند و زمین جمیعاً در روز قیامت قبضهٔ او و آسمان‌ها مُچاله (مغلوب) در (دست) راست (تحت سلطهٔ) او هستند او منزّه است و بالاتر است از آنچه که شریک می‌کنند

- ترجمه راستین

و (آنان که غیر خدا را طلبیدند) خدا را چنان که شاید به عظمت نشناختند، و اوست که روز قیامت زمین در قبضه قدرت او و آسمانها در پیچیده به دست سلطنت اوست. آن ذات پاک یکتا منزّه و متعالی از شرک مشرکان (بلکه از فکر موحدان) است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۲۴
سوره زمر
حزب ۹۳

٦٨ وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَن شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنظُرُونَ

و در صور دمیده شد پس کسانی که در آسمان‌ها هستند و کسانی که در زمین هستند بیهوش شدند مگر کسانی که خداوند بخواهد سپس بار دیگر در آن دمیده شود پس آنوقت آنها ایستاده منتظر (نظاره گر) می‌باشند

- ترجمه سلطانی

و در صور دمیده شد پس کسانی که در آسمان‌ها هستند و کسانی که در زمین هستند بیهوش شدند مگر کسانی که خداوند بخواهد سپس بار دیگر در آن دمیده شد پس آنوقت آنها ایستاده منتظر (نظاره گر) می‌باشند

- ترجمه راستین

و صیحه‌ای در صور (اسرافیل) بدمند تا جز آن که خدا (بقای او) خواسته دیگر هر که در آسمانها و زمین است همه یکسر مدهوش مرگ شوند، آن گاه صیحه دیگری در آن دمیده شود که ناگاه خلایق همه (از خواب مرگ) بر خیزند و نظاره (واقعه محشر) کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٩ وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتَابُ وَجِيءَ بِالنَّبِيِّينَ وَالشُّهَدَاءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُم بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

و زمین به نور پروردگارش روشن شد {نسبت امام به زمین و زمینیان مثل نسبت روح به بدن و قوای آن است، و همانطور که نور روح جز در قوای مدرکه ظاهر نمی‌شود نه در سایر آلات بدن برای منغمر (فرو رفته) بودن آنها در ظلمت مادّه همچنین نور امام در دنیا جز در کمّل از شیعهٔ آنها ظاهر نمی‌شود، و امّا غیر آنها از عناصر و موالیدشان، انسان باشد یا حیوان یا نبات و جماد، پس نور امام در آنها برای انغمار (فرو رفتن) آنها در ظلمات مادّه و عوارض آن ظاهر نمی‌شود پس وقتی که دنیا منقضی شود و برزخ‌هایی که آنها به وجهی از دنیا شمرده می‌شوند منقضی شوند و انسان به اعراف یا عالم مثال نورى علوی منتهی شود زمین مبدّل می‌گردد و مادّه و لوازم آن مطروح (دور انداخته) می‌شود و این زمین مستشرقه به نور امام (ع) می‌گردد همانطور که این زمین مستشرقه (روشن شده) به نور آفتاب است، و وقتی که زمین عالم صغیر تبدیل شود و زمین ملکوت بر زمین ملک غالب گردد زمین بدن به نور ملکوت امام طلب روشنی می‌کند بلکه زمین عالم کبیر به نور ملکوت او به عنوان مشرقه (محلّ نشستن در آفتاب در زمستان) می‌گردد و انسان با نور امام از نور خورشید مستغنی می‌گردد و چون انسان نمونه‌ای از عالم می‌باشد وقتی که به ولادت دوّم متولّد شده باشد و ملکوت امامش بر او ظاهر شود، چگونگی اشراق (روشن شدن) زمین به نور پروردگارش بر او ظاهر می‌شود، و کلّ آن در عالم صغیر اشاره به تولّد دوّم و ظهور ملکوت امام است} و نوشته‌ها نهاده شدند و پیامبران [که آنها رسولان خداوند الی الخلق هستند] و گواهان [یعنی خلفای رسولان (ع) در دعوت خلق که به افعالشان و احوالشان و اخلاقشان و گفتارشان بر مردم بعد از انبیاء (ع) شهادت می‌دهند] را آورد [تا از اجابت خلق بر آنان و طاعتشان و انقیادشان بر خداوند سؤال شوند] و بین آنها [یعنی بین بندگان یا بین پیامبران و شهداء و خلق] به حقّ قضاوت شد [به حیثی که شوب قضاوت باطل اصلاً نمی‌رود] و به آنها ظلم نمی‌شود

- ترجمه سلطانی

و زمین به نور پروردگارش روشن شد و نوشته‌ها نهاده شدند و پیامبران و گواهان را آورد و بین آنها به حقّ قضاوت شد و به آنها ظلم نمی‌شود

- ترجمه راستین

و زمین (محشر) به نور پروردگار خود روشن گردد و نامه (اعمال خلق در پیشگاه عدل حق) نهاده شود و انبیاء و شهداء (بر گواهی) احضار شوند و میان خلق به حق حکم شود و به هیچ کس ابدا ظلمی نخواهد شد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٧٠ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُونَ

و هر نفسی به آنچه که عمل کرده وفا شد و (حال آنکه) او به آنچه که می‌کنید داناتر است [یعنی که اتیان به انبیاء و شهداء برای جهل خداوند به آنها و افعالشان نیست]

- ترجمه سلطانی

و هر نفسی به آنچه که عمل کرده وفا شد و (حال آنکه) او به آنچه که می‌کنید داناتر است

- ترجمه راستین

و هر کس به پاداش عملش تمام برسد و خدا از هر کس به افعال خلق آگاه‌تر است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)