سورهٔ آل عمران

محل نزول:   مدینه
تعداد کل آیات: ۲۰۰
نام‌های سوره:
آل عمران، زهراء، طیبه، کنز، امان، مجادله، استغفار، معینه
صفحه قبلی | نمایش آیات ۱۱۱ الی ۱۲۰ | صفحه بعدی (نمایش تمام آیات سوره)
تفسیر

١١١ لَن يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى وَإِن يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ

هرگز جز اذیّتی (ضرری اندک) به شما ضرر نخواهند رساند و اگر با شما بجنگند به شما پشت می‌کنند سپس یاری نمی‌شوند

- ترجمه سلطانی

هرگز جز اذیّتی (اندک) به شما ضرر نخواهند رساند و اگر با شما بجنگند به شما پشت می‌کنند سپس یاری نمی‌شوند

- ترجمه راستین

هرگز (یهودان) به شما آسیب سخت نتوانند رسانید مگر آنکه شما را اندکی بیازارند، و اگر به کارزار شما آیند از جنگ خواهند گریخت و از آن پس هیچ وقت منصور نخواهند بود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١١٢ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ذَلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعْتَدُونَ

آنها به هر جائی دست یازند در ذلّت فرو رفته‌اند مگر به ریسمانی از خداوند [که همان فطرتی است که خداوند مردم را بر آن مفطور نموده که از آن به ولایت تکوینیّ تعبیر می‌شود که همان کتاب تکوینیّ الهی است و کتاب تدوینی ظهور آن و بیان آن است] و ریسمانی از مردم [که همان اتّصال به نبی (ص) با بیعت عامّه یا به ولیّ (ع) با بیعت خاصّهٔ ولویّه است و از آن به ولایت تکلیفیّه تعبیر می‌شود] و [در هر حال] با خشمی [بزرگ] از خداوند و (در حالی که) مسکنت آنها را فرا گرفته [به آخرت] باز می‌گردند {مسکین کسی است که فقر او را از حرکت در معاشش ساکن کرده و او حالاً بدتر از فقیر است که آنچه که او را بر مؤنتش کفایت کند نداشته باشد}، آن [مذکور از ضرب ذلّت و مسکنت و برگشتن به خشم] به این سبب است که آنها به آیات [تدوینیّ خداوند و احکام الهیّ که در کتبشان و شرایع آنان بود و به آیات تکوینی] خداوند [از محمّد (ص) و علیّ (ع) و معجزات آن دو و پیامبرانشان] کفر می‌ورزیدند [زیرا کفر آنها به اقوال پیامبرانشان دربارهٔ محمّد (ص) و علیّ (ع) کفر به آنان است] و پیامبران را به غیر حقّ می‌کشتند [یعنی یقین می‌دارند که قتل انبیاء به غیر حقّ بود نه اینکه آنها شکّ می‌کردند یا گمان می‌کردند یا یقین می‌داشتند که آن به حقّ است] آن [کفر ورزیدن و کشتن] به (سبب) آنچه است که عصیان کردند و تعدّی می‌کردند [یعنی به سبب عصیانشان و معتد (تعدّی کننده) بودنشان است]

- ترجمه سلطانی

آنها به هر جائی دست یازند در ذلّت فرو رفته‌اند مگر به ریسمانی از خداوند و ریسمانی از مردم و (در هر حال) با خشمی (بزرگ) از خداوند و (در حالی که) مسکنت آنها را فرا گرفته باز می‌گردند، آن به این سبب است که آنها به آیات خداوند کفر می‌ورزیدند و پیامبران را به غیر حقّ میکشتند آن به (سبب) آنچه است که عصیان کردند و تعدّی می‌کردند

- ترجمه راستین

آنها محکوم به ذلّت و خواری هستند به هر کجا که یافت شوند، مگر به دین خدا و عهد مسلمین درآیند. و آنان پیوسته مستحق خشم خدا و اسیر بدبختی و ذلّت شدند از این رو که به آیات خدا کافر شده و پیغمبران حق را به ناحق می‌کشتند، و این نابکاریها به خاطر نافرمانی و ستمگری همیشه آنها بود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١١٣ لَيْسُوا سَوَاءً مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ

[بعضی] از اهل کتاب [که ایمان آورده‌اند و فاسقان در احوالشان و اعمالشان] یکسان نیستند [از آنها امّتی در احوالشان و اخلاقشان و اعمالشان معتدل یا برای عبادت قائم] ایستاده هستند که در ساعاتی از شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند [یعنی در آیات خداوند از کتبشان و از قرآن راغب هستند و بدانها نظر می‌کنند و در آنها تدبّر می‌نمایند] و آنها [بر خداوند] سجده (خضوع) می‌کنند {سجود کنایه از نماز عتمه (عشاء) یا نماز شب است}

- ترجمه سلطانی

(بعضی) از اهل کتاب یکسان نیستند (از آنها) امّتی ایستاده هستند که در ساعاتی از شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند و آنها سجده می‌کنند

- ترجمه راستین

همه اهل کتاب یکسان نیستند، طایفه‌ای از آنها معتدل و به راه راست‌اند، در دل شب به تلاوت آیات خدا و نماز و طاعت حق مشغولند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١١٤ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَئِكَ مِنَ الصَّالِـحِينَ

[به سبب سجود و تلاوت آیات بر دست محمّد (ص)] به خداوند و روز آخِر ایمان می‌آورند و به معروف امر می‌کنند و از منکر نهی می‌کنند و در خیرات [از عبادات و احسان به بندگان] شتاب می‌ورزند و آنان (بزرگان موصوف به این اوصاف) از صالحان هستند

- ترجمه سلطانی

به خداوند و روز آخِر ایمان می‌آورند و به معروف امر می‌کنند و از منکر نهی می‌کنند و در خیرات شتاب می‌ورزند و آنان از صالحان هستند

- ترجمه راستین

ایمان به خدا و روز قیامت می‌آورند و امر به نیکویی و نهی از بدکاری می‌کنند و در نکوکاری می‌شتابند و آنها خود مردمی نیکوکارند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١١٥ وَمَا يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَن يُكْفَرُوهُ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ

و هر آنچه از خیر که انجام دهند پس هرگز [در آخرت] بابت آن (خیر) ناسپاسی نخواهند دید و خداوند به پرهیزگاران دانا است [و افعال حسنهٔ آنها از علم خدای تعالی مخفی نمی‌شود پس لامحاله به آنها پاداش می‌دهد]

- ترجمه سلطانی

و هر آنچه از خیر که انجام دهند پس هرگز (در آخرت) به او ناسپاسی نخواهد شد و خداوند به پرهیزگاران دانا است

- ترجمه راستین

هر کار نیک کنند از ثواب آن محروم نخواهند شد و خدا دانا به حال پرهیزکاران است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۴
سوره آل عمران
حزب ۱۳

١١٦ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

همانا کسانی که کفر ورزیدند هرگز اموال آنها و نه اولاد آنها، آنها را از چیزی از [سخط] خداوند بی نیاز نخواهند کرد و آنان اصحاب آتش هستند، آنها در آن ماندگار هستند

- ترجمه سلطانی

همانا کسانی که کفر ورزیدند هرگز اموال آنها و نه اولاد آنها، آنها را از چیزی از (سخط) خداوند بی نیاز نخواهند کرد و آنان اصحاب آتش هستند، آنها در آن همیشگی هستند

- ترجمه راستین

هرگز کافران را بسیاری مال و اولاد از عذاب خدا نتواند رهانید، و آنها اهل جهنم و جاوید در آن معذّب خواهند بود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١١٧ مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هَذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

مَثل آنچه [از قوا و ادراکات و اعمار (عمرها) و اموال که این کافران آنها را در غیر مواقع آن] که در این زندگانی دنیا [یا در حفظ آن یا ابقاء آن] انفاق می‌کنند [در هلاک و فناء آنها قبل از رسیدنشان به مبلغ (محلّ رسیدن) انتفاع] مانند [قرار دادن زرع در موضعی که هلاک شود یا با زرع آن در غیر وقت آن تا سرما آن را دریابد و آن را هلاک کند] مَثل بادی است که در آن سوز سرمای شدید هست که به کشتِ قومی که به خودشان ستم کرده‌اند اصابت کند و آن را هلاک (نابود) کند و خداوند [در فنای منفقات بلامنفعت کفّار] به آنها ظلم نکرده و لکن [آنها با انفاقشان در محلّی یا بر وجهی یا به نیّتی که منفعت آن به آنها نمی‌رسد خودشان] به خودشان ظلم می‌کنند

- ترجمه سلطانی

مَثل آنچه که در این زندگانی دنیا انفاق می‌کنند مانند مَثل بادی است که در آن سوز سرما هست که به کشتِ قومی که به خودشان ستم کرده‌اند اصابت کند و آن را هلاک (نابود) کند و خداوند به آنها ظلم نکرده و لکن به خودشان ظلم می‌کنند

- ترجمه راستین

مثل مالی که کافران برای پیشرفت مقاصد دنیوی خود صرف کنند (و از آن بهره نیابند) بدان ماند که باد سرد شدیدی به کشتزار ستمکاران برسد و همه را نابود کند (که حاصلی از آن به دست نیاید) . و خدا ستمی بر آنها نکرده، لیکن آنها به خود ستم می‌کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١١٨ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ

ای کسانی که [با ایمان عامّ و بیعت عامّهٔ نبویّه و قبول دعوت ظاهره] ایمان آورده‌اید [بعضاً] از غیر خود دوست همراز نگیرید که در تباهی شما کوتاهی نمی‌کنند [یعنی از خبال (تباهی) و فساد کردن دربارهٔ شما کوتاهی نمی‌کنند یا در خبال دربارهٔ شما سستی نمی‌کنند] و آنچه که شما را رنج دهد دوست می‌دارند همانا [با اینکه آنها به سبب نفاقشان می‌خواهند که نسبت به شما دوستی ظاهر نمایند در ضمن کلامشان] دشمنی از دهان‌هایشان آشکار شده و آنچه که سینه‌هایشان [از بغض بر شما] پنهان می‌کند بزرگتر است [از آنچه از زبان‌هایشان ظاهر می‌شود] همانا این آیات [و علامات دالّ بر بغضاء (دشمنی ورزیدن) آنها نسبت به شما و شدّت عداوت آنان] را برای شما تبیین کردیم اگر شما تعقّل می‌کردید [این علامات را درک می‌کردید و از موالات (دوستی کردن) با آنها اجتناب می‌کردید]

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آورده‌اید (بعضاً) از غیر خود دوست همراز نگیرید که در تباهی شما کوتاهی نمی‌کنند و آنچه را که شما را رنج دهد دوست می‌دارند همانا دشمنی از دهان‌هایشان آشکار شده و آنچه که سینه‌هایشان (از بغض بر شما) پنهان می‌کند بزرگتر است همانا این آیات را برای شما تبیین کردیم اگر شما تعقّل کنید

- ترجمه راستین

ای اهل ایمان، از غیر همدینان خود دوست صمیمی همراز نگیرید، چه آنکه آنها از خلل و فساد در کار شما ذرّه‌ای کوتاهی نکنند، آنها مایلند شما همیشه در رنج باشید، دشمنی شما را بر زبان هم آشکار سازند و محققا آنچه در دل دارند بیش از آن است. ما به خوبی برای شما بیان آیات کردیم اگر عقل را به کار بندید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١١٩ هَاأَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

آگاه باشید این شما هستید که آنها را دوست می‌دارید و (حال آنکه) آنها شما را دوست ندارند و [شما] به همهٔ کتاب [مُنزل (نازل شده) بر شما] ایمان دارید [و شما مانند کسی نیستید که به بعضی ایمان آورده و به بعضی کفر ورزیده، و در کتاب الهی نهی از ولی (دوست) گرفتن کافران تکرار شده برای اینکه کسی که آنها را دوست می‌گیرد پس او از آنان است و امر به دوست گرفتن مؤمنین است پس چرا شما به همهٔ کتاب ایمان نمی‌آورید و از این نهی و امر تبعیّت نمی‌کنید؟ و آن تهییج آنها برای ترک موالات با آنها است] و وقتی که با شما ملاقات کنند می‌گویند ایمان آورده‌ایم {وجه دیگری برای ردع (جلوگیری) آنها از موالات با کفّار مخالط (اختلاط کننده) با آنها است به اینکه آنها بر نفاق با آنان معاشرت می‌کنند، و برای مؤمنین شایستهٔ نیست که با منافقی که دارای دو زبان است دوستی کنند} و وقتی که خلوت کنند از غیظ بر شما [برای عصبیّت (تعصّب ورزیدن) بر دین خود] سر انگشتان [خود] را می‌گزند بگو از خشم خود بمیرید همانا خداوند به ذات (درون) سینه‌ها [یعنی به آنچه که با سینه‌ها همراه و لزم (چسبیده، جدا شده) به آن است] دانا است [پس چگونه آنچه که در خلوات بر اعضاء از مثل انگشت گزیدن ظاهر می‌شود را نداند]

- ترجمه سلطانی

آگاه باشید این شما هستید که آنها را دوست می‌دارید و (حال آنکه) آنها شما را دوست ندارند و (شما) به همهٔ کتاب ایمان دارید (نه مانند کسانی که به بعضی ایمان آورده و به بعضی کفر ورزیده) و وقتی که با شما ملاقات کنند می‌گویند ایمان آورده‌ایم و وقتی که خلوت کنند از غیظ بر شما سر انگشتان (خود) را می‌گزند بگو از خشم خود بمیرید همانا خداوند به ذات (درون) سینه‌ها دانا است

- ترجمه راستین

آگاه باشید، چنانچه شما آنها را دوست می‌دارید آنان شما را دوست نمی‌دارند، و شما به همه کتب آسمانی ایمان دارید، و آنها در مجامع شما اظهار ایمان کرده و چون تنها شوند از شدت کینه بر شما سر انگشت خشم به دندان گیرند. بگو: بدین خشم بمیرید، همانا خدا از درون دلها آگاه است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٢٠ إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا وَإِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ

اگر خوبی به شما برسد ناراحتشان می‌کند و اگر بدیی به شما اصابت کند به آن خوشحال می‌شوند [و این حالت دشمن است و حقّ او عداوت است نه موالات] و اگر [از موالات با آنها با خوفتان از ایذاء آنها و بر ایذاء آنها که شما را اذیّت می‌کنند] صبر کنید و [از خداوند در موالات با آنان بهراسید یا از آنان] پرهیز کنید [به اینکه از آنان بر حذر باشید تا اثر احتیال (حیله کردن) آنها به شما نرسد]، کید آنها چیزی به شما ضرر نمی‌زند همانا خداوند به آنچه که عمل می‌کنند محیط است

- ترجمه سلطانی

اگر خوبی به شما برسد ناراحتشان می‌کند و اگر بدیی به شما اصابت کند به آن خوشحال می‌شوند و اگر صبر کنید و پرهیز کنید (بر حذر باشید)، کید آنها چیزی به شما ضرر نمی‌زند همانا خداوند به آنچه که عمل می‌کنند محیط است

- ترجمه راستین

اگر شما (مسلمین) را خوشحالی پیش آید از آن غمگین شوند، و اگر به شما حادثه ناگواری رسد خوشحال شوند. اما اگر شما صبر پیشه کنید و پرهیزکار باشید مکرر و عداوت آنان آسیبی به شما نرساند، که همانا خدا بر آنچه می‌کنید محیط و آگاه است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)