سورهٔ آل عمران

محل نزول:   مدینه
تعداد کل آیات: ۲۰۰
نام‌های سوره:
آل عمران، زهراء، طیبه، کنز، امان، مجادله، استغفار، معینه
صفحه قبلی | نمایش آیات ۱۲۱ الی ۱۳۰ | صفحه بعدی (نمایش تمام آیات سوره)
تفسیر

١٢١ وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

و [به یاد آورید یا یادآوری کن ای محمّد] آنوقت که در سپیده دم از اهل خود [به سوی کوه اُحُد] خارج شدی که مؤمنین را برای جنگ در جاهایی [مناسب] مستقر کنی و (حال آنکه) خداوند [حین با هم تشاور (مشورت کردن) شما بر اقوال شما] شنوا و [به نیّات شما] دانا است

- ترجمه سلطانی

و آنوقت که در سپیده دم از اهل خود (به سوی کوه اُحد) خارج شدی که مؤمنین را برای جنگ در جاهایی (مناسب) مستقر کنی و (حال آنکه) خداوند شنوا و دانا است

- ترجمه راستین

(و به یاد آرای پیغمبر) صبحگاهی که از خانه خود به جهت صف آرایی مؤمنان برای جنگ بیرون شدی، و خدا (به همه گفتار و کردار تو) شنوا و دانا بود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۴
سوره آل عمران
حزب ۱۳

١٢٢ إِذْ هَمَّت طَّائِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلَا وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ

آنوقت که دو طایفه (گروه) از شما همّت کردند (بر آن شدند) که آن دو سستی کنند و (حال آنکه) خداوند ولیّ آن دو است [پس بر آن دو شایسته نیست که آن دو سستی کنند] و مؤمنین پس باید فقط بر خداوند [نه بر غیر او] توکّل کنند

- ترجمه سلطانی

آنوقت که دو طایفه (گروه) از شما همّت کردند (بر آن شدند) که آن دو سستی کنند و (حال آنکه) خداوند ولیّ آن دو است و مؤمنین پس باید فقط بر خداوند توکّل کنند

- ترجمه راستین

آن‌گاه که دو طایفه از شما بد دل و ترسناک (و در اندیشه فرار از جنگ) شدند و خدا یار آنها بود، و همیشه باید اهل ایمان به خدا توکل کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٢٣ وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

و همانا خداوند شما را در [جنگ] بَدْر [بین مدینه و مکّه] یاری کرد و (حال آنکه) شما [از حیث تعداد و ساز و برگ در انظار نُظّار] ذلیل بودید، پس [در اعتماد بر غیر و استمداد از غیر] از خداوند پروا کنید راجی به اینکه شما شکر کنید

- ترجمه سلطانی

و همانا خداوند شما را در بدر یاری کرد و (حال آنکه) شما (از حیث تعداد و ساز و برگ) ذلیل بودید پس از خداوند پروا کنید راجی به اینکه شما شکر کنید

- ترجمه راستین

و خدا شما را در جنگ بدر یاری کرد با آنکه ضعیف بودید. پس پرهیزکار شوید، باشد که شکر نعمتهای او به جای آرید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٢٤ إِذْ تَقُـولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيَكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلَاثَةِ آلَافٍ مِّنَ الْمَلَائِكَةِ مُنزَلِينَ

[همانا خداوند شنونده بود] آنوقت که به مؤمنین می‌گفتی آیا شما را کفایت نمی‌کند که پروردگار شما با سه هزار از ملائکهٔ نازل شده به شما مدد کند

- ترجمه سلطانی

(همانا خداوند شنونده بود) آنوقت که به مؤمنین می‌گفتی آیا شما را کفایت نمی‌کند که پروردگار شما با سه هزار از ملائکهٔ نازل شده به شما مدد کند

- ترجمه راستین

آن‌گاه که به مؤمنین می‌گفتی: آیا این شما را کفایت نمی‌کند که خدا سه هزار فرشته به یاری شما فرو فرستد؟!

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٢٥ بَلَى إِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلَافٍ مِّنَ الْمَلَائِكَةِ مُسَوِّمِينَ

بلی اگر صبر کنید و تقوا پیشه کنید و آنها بی‌درنگ از [فوران] این [غضب] نزد شما می‌آیند و پروردگار شما با پنج هزار از ملائکهٔ علامت‌دار (با علاماتی که با آنها از غیر خود ممتاز می‌شوند) به شما مدد می‌کند

- ترجمه سلطانی

بلی اگر صبر کنید و تقوا پیشه کنید و آنها بی‌درنگ از (فوران) این (غضب) نزد شما می‌آیند و پروردگار شما با پنج هزار از ملائکهٔ علامت‌دار به شما مدد می‌کند

- ترجمه راستین

بلی اگر صبر و مقاومت پیشه کنید و پرهیزکار باشید، چون کافران بر سر شما شتابان بیایند خدا پنج‌هزار فرشته را با پرچمی که نشان مخصوص سپاه اسلام است به مدد شما می‌فرستد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٢٦ وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَى لَكُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ

و خداوند آن (امداد ملائکه به شما) را قرار نداد مگر به عنوان مژده‌ای برای شما و تا قلوبتان به آن [از اضطراب] مطمئن شود و یاری‌ای [بدون توسّط اسباب و آلات و بدون حاجت به امداد و استعداد] جز از نزد خداوند عزیز (غالب) [که از مرادش منع نمی‌شود] و حکیم نیست [که نه یاری می‌کند و نه خوار می‌کند مگر برای حکمت‌ها و مصالح عائده به شما]

- ترجمه سلطانی

و خداوند آن (امداد ملائکه به شما) را قرار نداد مگر به عنوان مژده‌ای برای شما و تا قلوبتان به آن مطمئن شود و یاریی نیست مگر از نزد خداوند غالب و حکیم

- ترجمه راستین

و خدا آن وعده را نداد مگر آنکه به شما مژده فتح دهد و تا دل شما مطمئن شود؛ و فتح و پیروزی نصیب کسی نشود مگر از جانب خدای توانای دانا.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٢٧ لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنقَلِبُوا خَائِبِينَ

تا گروهی از کسانی که کفر ورزیدند را [با قتل و اسارت چنانکه در بدر واقع شد] قطع کند یا آنها را خوار کند پس نا امید بر می‌گردند (رجوع می‌کنند)

- ترجمه سلطانی

تا قطع کند گروهی از کسانی که کفر ورزیدند را یا خوار کند آنها را پس بر می‌گردند (در حالی که) نا امید هستند

- ترجمه راستین

تا گروهی از کافران را هلاک گرداند یا خوار کند، تا (از مقصود خود) ناامید باز گردند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٢٨ لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِـمُونَ

چیزی از [این] امر [اهلاک مشرکین یا احیاء آنان با ایمان آوردنشان] بر [عهدهٔ] تو نیست، یا که [خداوند] بر آنها توبه (التفات) می‌کند یا عذابشان می‌کند زیرا آنان ظالم هستند

- ترجمه سلطانی

چیزی از (این) امر بر (عهدهٔ) تو نیست، یا که (خداوند) بر آنها توبه (التفات) می‌کند یا عذابشان می‌کند زیرا آنان ظالمند

- ترجمه راستین

(ای پیغمبر) به دست تو کاری نیست، اگر خدا بخواهد (به لطف خود) از آن کافران درگذرد و اگر بخواهد آنها را عذاب کند چون مردمی ستمکارند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٢٩ وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ يَغْفِرُ لِـمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

و آنچه که در آسمان‌ها هست و آنچه که در زمین هست برای خداوند است، کسی را که بخواهد می‌آمرزد و کسی را که بخواهد عذاب می‌کند [یعنی امر مغفرت آنها و تعذیب آنها در دست او تعالی است] و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است [یعنی ترجیح بر جانب غفران است]

- ترجمه سلطانی

و آنچه که در آسمان‌ها هست و آنچه که در زمین هست برای خداوند است، کسی را که بخواهد می‌آمرزد و کسی را که بخواهد عذاب می‌کند و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است

- ترجمه راستین

هر چه در آسمانها و هر چه در زمین است مِلک خداست، هر که را خواهد ببخشد و هر که را خواهد عذاب کند، و خدا بسیار آمرزنده و مهربان است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٣٠ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا الرِّبَا أَضْعَافًا مُّضَاعَفَةً وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید ربا نخورید (نگیرید) به دو برابر دو برابر و [در ارتکاب آنچه که دربارهٔ آن از ربا نهی شدید] از خداوند بهراسید باشد که شما رستگار شوید

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آورده‌اید ربا نخورید (نگیرید) به دو برابر دو برابر و از خداوند بهراسید باشد که شما رستگار شوید

- ترجمه راستین

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، ربا مخورید که دائم سود بر سرمایه افزایید تا چند برابر شود، و از خدا بترسید، باشد که رستگاری یابید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)