سورهٔ نساء آیه ۱۴۲

همانا منافقان به خداوند خُدعه (نیرنگ) می‌زنند {مراد از مخادعت آنها بر خداوند خدعه کردن به او به اعتبار مظاهر او و اتمّ آنها محمّد (ص) و علیّ (ع) است، یا نسبت به خداوند خدعه می‌کنند به اعتبار آنچه که با زبان‌هایشان ذکر می‌کنند که ما مبدء و امر و نهی از او داریم وگرنه که معرفتی به خداوند ندارند تا آنکه به او خدعه کنند، و نسبت خدعه به خداوند بر سبیل مشاکله است، یا برای این است که او به استدراج خود بر آنها فعل مخادع را انجام می‌دهد} و (حال آنکه) او به آنها خدعه می‌نماید و [طریق عبادت آنان اینطور است که آنها] وقتی که به نماز بایستند کسل می‌ایستند که مردم آنها را ببینند [یعنی در وجود آنان داع (انگیزه) و شوق برای عبادت نیست مانند اینکه آنها مُکره (اکراه کننده) هستند و قیام آنها به نماز برای عبادت خداوند نیست، بلکه بر محض خدعه کردن با خداوند و به رؤیت مردم رساندن است] و [برای این است که] خدای را جز اندکی یاد نمی‌کنند

همانا منافقان به خداوند خُدعه (نیرنگ) می‌زنند و (حال آنکه) او به آنها خدعه می‌نماید و وقتی که به نماز بایستند کسل می‌ایستند که مردم آنها را ببینند و خدای را جز اندکی یاد نمی‌کنند

همانا منافقان با خدا مکر و حیله می‌کنند و خدا نیز با آنان مکر می‌کند، و چون به نماز آیند با حال بی‌میلی و کسالت نماز کنند و برای ریاکاری آیند و ذکر خدا را جز اندک نکنند.