سورهٔ نساء آیه ۴۹

آیا ندیدی کسانی را که خودشان را پاک می‌دانند؟ {تزکیه یا به معنی نسبت دادن طهارت به انفس و پاک و طاهر شمردن آن است یا به معنی ازالهٔ دَرَن (چرک‌ها، آلودگی‌ها) از انفس است به افعال خود و اذکارشان و هر یک یا به قول است مثل اینکه بگوید من عصیان نکرده‌ام، و چنین روزه داشته‌ام، و چنین نماز خوانده‌ام، و چنان انفاق کرده‌ام، و غیر آن، یا مثل این است که بنفسه بدون اذنی و اجازه‌ای به قصد تحصیل کمال نفس و تطهیر آن از نقایص آن بدون ریا بر ذکر لسانی مداومت نماید، و یا به فعل است مثل اینکه افعال نیک را از جهت ریاء و از جهت اظهار بر مردم انجام دهد که او زاهدی راغب در آخرت است، یا مثل اینکه به افعال خوب و ریاضات از قِبَل خودش بدون ریا مشغول شود بلکه برای تحصیل کمال نفس و طهارت آن، به گمان آنکه افعال او نفسش را تزکیه می‌کند، و همه خیال باطل است زیرا ریا کردن فعلی یا قولی از اعظم معاصی است و عمل کردن از قِبَل نفس برای تزکیت آن جز در شقاء (بدبختی) آن نمی‌افزاید} بلکه خداوند است که کسی را که بخواهد پاک می‌کند [طهارت کسی را که بخواهد بدون حاجت به اظهار آنها ظاهر می‌سازد، یا کسی را که بخواهد از اَدناس و رذائل پاک می‌نماید، نه کسی که بخواهد که خودش را به عمل خویش پاک کند، برای اینکه آن فضل از خداوند است که اکتساب آن به عمل ممکن نمی‌شود، بلکه عمل اگر به امر خلفای او باشد نفس را بر قبول آن فضل آماده می‌کند] و [به قدر] فتیلی (رشتهٔ سفید در شکاف هستهٔ خرما) ظلم نمی‌شوند

آیا ندیدی کسانی را که خودشان را پاک می‌دانند؟ بلکه خداوند است که کسی را که بخواهد پاک می‌کند و (به قدر) فتیلی (رشتهٔ سفید در شکاف هستهٔ خرما) ظلم نمی‌شوند

نمی‌بینی آنان را که دعوی پاکدلی کنند؟خداست که هر که را خواهد از رذائل پاک و منزّه دارد، و به قدر فتیلی (رشته خرما) به کسی ستم نشود.