سورهٔ نساء آیه ۵۸

همانا خداوند به شما (مردم مورد حسد واقع شده که خداوند از فضل خود به شما داده و به شما کتاب و حکمت و مُلک عظیم داده) امر می‌کند که [به جهت شکر بر آنچه که به آن بر شما انعام کرد] امانت‌ها را به اهل آنها بازگردانید [و آن را به غیر اهل آن اعطاء مکنید که به آن ظلم می‌کنید، و آن را از اهل آن منع نکنید که به آنها ظلم می‌کنید] و وقتی که بین مردم حکم می‌کنید [یعنی که در آن حکومت (داوری) بطور حتم بر شما نباشد و شما در آن به اختیار هستید لکن وقتی که حکم می‌کنید، به شما امر می‌کند که] به عدل حکم کنید {یعنی به سبب عدلى که در دستان شما است از آنچه که از سیاسات (تنبیهات) بر محمّد (ص) نازل شد، یا با آلت عدل که همان سیاسات الهیّه است، یا متلبّس به عدل و تسویت (مساوی کردن) بین دو خصم یا با عدل و استقامت خارج از اعوجاج که آن از مداخلهٔ شیطان است یا در حالی که حکم شما متلبّس به عدل و تسویت است، و عدل بین دو خصم همان تسویت بین آن دو است در مجلس (محلّ نشستن) و تخاطب (گفت و شنود) و شروع در خطاب و توجّه و بِشر (خوشروئی) بلکه در میل قلب، زیرا تسویت در آن خروج از اعوجاج است وقتی که دو مسلم می‌باشند، زیرا اگر دو مسلم باشند و بین آن دو مساوات نکنی جائر (ستمکار) باشی، و همچنین وقتی که در میل قلبیّ از جهت حکومت (حکم کردن) بین آن دو مساوات نکنی به تصرّف شیطان معوّج (کج) می‌باشی} همانا خداوند چه خوب به شما به آن پند می‌دهد [پس اندرزش را قبول کنید و از مخالفت کردن حذر کنید] که خداوند شنوا و بینا می‌باشد

همانا خداوند به شما امر می‌کند که امانت‌ها را به اهل آنها بازگردانید و وقتی که بین مردم حکم می‌کنید به عدل حکم کنید همانا خداوند چه خوب به شما به آن پند می‌دهد که خداوند شنوا و بینا می‌باشد

همانا خدا به شما امر می‌کند که امانتها را به صاحبانش باز دهید و چون حاکم بین مردم شوید به عدالت داوری کنید. همانا خدا شما را پند نیکو می‌دهد، که خدا شنوا و بیناست.