سورهٔ غافر آیه ۲۸

و مرد مؤمنی از آل (خویشان) فرعون که ایمانش را کتمان می‌کرد گفت: آیا مردی [بزرگ] را که می‌گوید: پروردگار من الله است و [بر صدق دعوی خویش] دلیل‌های روشنی از پروردگار شما نزد شما آورده است را می‌کُشید [پس از مخالفت با او و مؤاخذهٔ پروردگارتان حذر کنید] و (حال آنکه) اگر او دروغگو باشد [دروغ او چیزی به شما ضرر نمی‌زند] پس دروغش بر (زیان) خودش است و اگر راستگو باشد بعض آنچه که به شما وعده می‌دهد به شما اصابت می‌کند [اگر همه‌اش به شما اصابت نکند] همانا خداوند کسی که او [در امر خود] اسراف کننده (متجاوز از حدّ خود) و بسیار دروغگو است را هدایت نمی‌کند

و مرد مؤمنی از آل فرعون که ایمانش را کتمان می‌کرد گفت: آیا مردی را که می‌گوید: پروردگار من الله است و دلیل‌های روشنی از پروردگار شما نزد شما آورده است را می‌کُشید و (حال آنکه) اگر او دروغگو باشد پس دروغش بر (زیان) خودش است و اگر راستگو باشد بعضی از آنچه که به شما وعده می‌دهد به شما اصابت خواهد کرد همانا خداوند کسی که او اسراف کننده و بسیار دروغگو است را هدایت نمی‌کند

و مرد با ایمانی از آل فرعون که ایمانش را پنهان می‌داشت (با فرعونیان) گفت: آیا مردی را به جرم اینکه می‌گوید: پروردگار من خداست می‌کشید، در صورتی که با معجزه و ادلّه روشن از جانب خدایتان برای (هدایت) شما آمده است؟! اگر او دروغگوست گناه دروغش بر خود اوست و لیکن اگر راستگو باشد از وعده‌های او بعضی به شما برسد (و همه هلاک خواهید شد) که خدا البته مردم مسرف (ستمکار) و دروغگو را هرگز هدایت نخواهد کرد.