سورهٔ غافر آیه ۴۲

مرا دعوت می‌کنید تا به خداوند کفر بورزم و به او به آنچه که به آن [یعنی به ربوبیّت وی و استحقاق خداوندی وی] علمی ندارم شرک بورزم [یعنی عبادت چیزی که بر جواز عبادت آن برهانی نیست جز سفاهت نیست و شما آنچه را که علمى به خداوند بودن وی ندارید عبادت می‌کنید] و (حال آنکه) من شما را دعوت می‌کنم به سوی آن عزیز [منیع (بلند، استوار) که مانعی او را از مراد او منع نمی‌کند و عزّت او دلیل خدا بودن او است] بسیار آمرزنده [که شایسته است که با عبادت کردن او غفران (آمرزش) او طلب شود]

مرا دعوت می‌کنید تا به خداوند کفر بورزم و به او به آنچه که به آن علمی ندارم شرک بورزم و (حال آنکه) من شما را دعوت می‌کنم به سوی آن عزیز بسیار آمرزنده

شما مرا دعوت می‌کنید که به خدا کافر شوم و از بی‌دانشی بتی را که در جهان هیچ مؤثر نمی‌دانم شریک خدا قرار دهم، و من شما را به سوی خدای مقتدر بسیار با بخشش و آمرزش می‌خوانم.