سورهٔ زخرف آیه ۳۸

تا آنوقت که او (عاشی، اعراض کننده) [یا او و شیطان] نزد ما می‌آید [عاشی به شیطان] می‌گوید: ای کاش بین من و تو دوری دو مشرق [یعنی مشرق و مغرب] می‌بود پس تو چه بد قرینی(همراهی) هستی [چون می‌بیند که او را از ولایت صدّ نموده (باز داشته) و بواسطهٔ صدود (باز داشتن) خود از ولایت هلاک شده و داخل در آتش شده تمنّی می‌کند که ای کاش او قرین وی نمی‌بود]

تا آنوقت که او (یا او و شیطان) نزد ما می‌آید می‌گوید ای کاش بین من و تو دوری دو مشرق می‌بود پس تو چه بد قرینی (همراهی) هستی

(و چنین کس سرگرم دنیا شود) تا وقتی که به سوی ما باز آید آن گاه با نهایت حسرت گوید: ای کاش میان من و تو (ای شیطان) فاصله‌ای به دوری مشرق و مغرب بود که تو بسیار همنشین و یار بد اندیشی بر من بودی.