سورهٔ دخان آیه ۴۱

روزی که دوست از دوست چیزی را [از اغناء (بی‌نیازی) یا چیزی از عذاب خداوند] بی‌نیاز نمی‌کند و آنها یاری نمی‌شوند [یعنی بعد ابتلای آنان دوستانشان و نه غیر دوستان آنان را یاری نمی‌کنند]

روزی که دوست از دوست چیزی را بی‌نیاز (کفایت) نمی‌کند و آنها یاری نمی‌شوند

روزی که هیچ حمایت خویش و یار و یاوری کسی را از عذاب نرهاند و احدی را نصرت نکنند.