سورهٔ جاثیه آیه ۱۴

به کسانی که ایمان آورده‌اند بگو: بیامرزند (در گذرند) از کسانی که به ایّام خداوند امید ندارند [یعنی کسانی که به جای دینشان به دنیایشان مشغول شده‌اند و از دین خود جز اصلاح دنیاشان انتظار ندارند، و کسانی که به مبدء یا به معاد معتقد نشده‌اند زیرا ایّام الله عبارت از مقامات آخرت و درجات آن است و کسی که به درجات آخرت و مقامات آن امید دارد در اعمالش و احوالش ناظر به آنها متوجّه به جهت آنها می‌باشد، و کسی که به آن معتقد نشده یا عملش برای آن نمی‌باشد راجى (امیدوار) به آن نمی‌باشد، و مقصود تأدیب مؤمنانی است که با بیعت خاصّه بیعت کرده‌اند به اینکه به ظاهر افعال خود و احوال خود نظر نمی‌نمایند و معاشرت با آنان و نصیحت آنان و دلالت آنان به خیر خود را ترک می‌کنند زیرا آنها این‌چنین بودند پس خداوند به ایمان و رجاء ایّام الله بر آنان منّت گذاشت، و شکر این نعمت به این است که به بندگان خدا رحم کنند و آنچه که خداوند با آن بر آنان نعمت داده است را ظاهر سازند و غیر خود را به آن دلالت کنند زیرا خداوند وقتی که به عبدی نعمت داد دوست دارد که آن را بر او ببیند، و کسی که آن را ظاهر نسازد نسبت به این نعمت کافر (ناسپاس) می‌باشد] تا به گروهی به خاطر آنچه که کسب می‌کردند جزاء بدهد

به کسانی که ایمان آورده‌اند بگو: بیامرزند (در گذرند) از کسانی که به ایّام خداوند امید ندارند تا به گروهی به خاطر آنچه که کسب می‌کردند جزاء بدهد

به آنان که ایمان آورده‌اند بگو که از (جور جهالتهای) مردمی که به ایّام الهی (و روز وعده‌های خدا) امیدوار نیستند درگذرند تا خدا عاقبت هر قومی را به پاداش اعمال خود برساند.