سورهٔ جاثیه آیه ۲۳

آیا پس دیدی (نظر کن به) کسی که هوایش را به عنوان خدای خویش گرفته است و خداوند او را از روی علم گمراه کرده [یعنی در حالی که خداوند بر علم به استعداد او و استحقاق او برای ضلال است، یا در حالی که ضالّ بر علم به رشد او و هدایت او است، یا در حالی که او بر نور علم بود آنگاه خداوند او را بعد بودن او بر نور علم گمراه کرد مانند کسی که آیاتش را به او داد سپس از آنها منسلخ شد و از غاوین (گمراهان، راه باطل روندگان) گشت] و بر گوشش و قلبش مُهر نموده و بر دیده‌اش پرده‌ای قرار داده پس چه کسی بعد از [اضلال او و عدم هدایت او] خداوند او را هدایت می‌کند آیا پس متذکّر نمی‌شوید؟ [که جاهل مانند عالم و نه فاسق مانند مؤمن نیست و اینکه بعد خداوند و اضلال او هادیی نیست] {و الحقّ که این آیه دربارهٔ کسانی که بعد محمّد (ص) حقّ علی (ع) را غصب کردند و با اهویهٔ خویش امام (پیشوا) برگزیدند جاری شده}

آیا پس دیدی (بنگر به) کسی که هوایش را به عنوان خدای خویش گرفته است و خداوند او را از روی علم گمراه کرده و بر گوشش و قلبش مُهر نموده و بر دیده‌اش پرده‌ای قرار داده پس چه کسی بعد از خداوند او را هدایت می‌کند آیا پس متذکّر نمی‌شوید؟

(ای رسول ما) آیا می‌نگری آن را که هوای نفسش را خدای خود قرار داده و خدا او را دانسته (و پس از اتمام حجت) گمراه ساخته و مهر (قهر) بر گوش و دل او نهاده و بر چشم وی پرده ظلمت کشیده؟پس او را بعد از خدا دیگر که هدایت خواهد کرد؟آیا متذکر این معنی نمی‌شوید؟